Requiem voor een krant

Zaterdag 5 maart was een treurige dag. Voor de laatste keer zat ik omringd door mijn krant op de bank. Het hoofdkatern opgevouwen op mijn schoot, gedeeltelijk vallend over mijn – Bourgondische – buik, terwijl ik mij een weg worstelde door het Wetenschapskatern. Na veel gehannes met grote bladen belandde ik bij de achterpagina, waar ik nog iets las over kranten in mijn schoen stoppen. Op dat moment had het papier zich meester gemaakt van mij, de bank en was het enige nog zichtbare van mijn onderbenen, de vingers om de krant gekruld en een paar lokken haar er net bovenuit. Ik was mijn krant geworden.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jaap, Opinie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s