Maandelijks archief: november 2011

Creatief met kurk. Uhm.. Vinyl!!

Black Friday. Normaliter zou ik moeten overlopen van enthousiasme, een dag ter ere van de door mij zo geliefde geluidsdrager gevierd op de plek waar ik vaker te vinden ben dan in de kroeg. Een dag waarop de platenzaak wordt overspoeld met speciale items in gelimiteerde oplage, speciaal voor de liefhebber van de fysieke drager bij uitstek; het vinyl. Een initiatief dat ik enkel kan toejuichen. Vandaar ook dat ik afgelopen vrijdag, 25 november, even binnen viel bij mijn lokale platenpusher, Sounds, in Tilburg.

Prijskaartjes
Om mij daar vervolgens enigszins teleurgesteld te vergapen aan het aangebodene en te verbazen over de prijskaartjes die daar aanhingen. Een boxset van Janis Joplin, The Wall uitgevoerd in 7”s, een doosje met singles van The Yardbirds, herpersingen van John Lennon, Bob Dylan, een single met fotoboek in – ja, een mooie – metalen box van Syd Barrett en de vier singles van Nevermind op 10” in een opvallend blauwe doos (voor een schappelijke 85 euro). Een muur vol dinosauriërs en overleden helden.

 LEES HIER VERDER
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jaap, Opinie

Korallreven – An Album By Korallreven

Korallreven komt uit het land van ABBA en dan moet je dat – gepast of ongepast – melden. Nu is er ook weldegelijk een bruggetje te slaan van de songfestivalwinnaars naar het Zweedse synthpopduo.

Al is het alleen omdat Korallreven net als het befaamde kwartet de kunst verstaat om luchtig, ontspannen en makkelijk te klinken met vrij complexe composities. Composities die daarnaast een behoorlijke hang hebben naar de jaren tachtig, de hoogtijdagen van de Zweedse pop. Daar houdt het ook wel op.

Korallreven richt zich namelijk verder niet op de popliedjes, maar meer op de onderdompeling. Laag over laag aan synthlijnen die in elkaar verstrengeld bedwelmend werken op de luisteraar. Refererend aan de dreampop en chillwave zonder echt onder een van deze twee noemers te vallen.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

B. Fleischmann – For M/Mikro_Kosmos

Toen begin mei 2010 Mark Linkous van Sparklehorse zichzelf het leven ontnam, kwam dat wellicht niet geheel als een verrassing. Maar het trof veel fans en collega muzikanten, waaronder B. Flieschmann, wel.

Dit resulteerde in een requiem voor de duistere liedjesschrijver. For M, slechts een paar weken na het fatale schot opgenomen, is de opname van een 45 minuten durende show in nagedachtenis van Linkous. Samen met gastmuzikanten bouwt de geboren Oostenrijker een bij momenten donker en beknellend beeld.

Gitaarloops, scheurende cello- en pedalsteelpartijen geplaatst in een minimal- en IDM-context vertellen het verhaal van de met depressies gejaagde Linkous. Snijdend, soms haast ijzig, maar voortdurend open in een logische beweging. Als luisteraar ben je geen moment verveeld. Eerder lijkt de tijd even stil te staan.

LEES HIER VERDER 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

Interview met Richard Buckner voor NU.nl

TILBURG – Bon Iver noemt hem als een grote invloed op zijn werk, leden van Giant Sand en Calexico werkten in het verleden met hem samen en Pitchfork schrijft vol lof over hem. NU.nl spreekt met Richard Buckner.

Al jaren wordt de donkere country van Richard Buckner door kenners wereldwijd met lof bezongen. De eerste de vraag opkomt is waarom het zolang heeft geduurd tussen Meadow en de opvolger Our Blood, het negende album dat eerder dit jaar na vijf jaar stilte uitkwam.

“In die vijf jaar heb ik niet stilgezeten, maar heeft het me wel tegengezeten”, aldus Buckner. Na Meadow werd de Amerikaan benaderd om een soundtrack bij een film te maken, een uitdaging die hij graag aanging en afrondde. Maar toen de soundtrack af was, kwam naar buiten dat hij hem niet als album uit mocht brengen.

LEES HIER VERDER

2 reacties

Opgeslagen onder Incubate, Interview, Le Guess Who?, NU.nl

Le Guess Who? is breed en gevarieërd

Op 24 november gaat voor de vijfde keer het stadsfestival Le Guess Who? van start. Vier dagen wordt verspreid over acht locaties de betere alternatieve muziek, variërend van neoklassiek tot hiphop, noiserock, dance en slowcore, uitgelicht.

Daarnaast loopt op zaterdag 26 november parallel aan het hoofdprogramma ook een programma onder de naam Le Mini Who?. Georganiseerd door het Utrechtse label Beep! Beep! Back Up The Truck spelen verschillende artiesten in winkels en restaurants rondom de Voorstraat in Utrecht.

Opkomende Nederlandse artiesten als Case Mayfield, Het Gloren en Split Milk zullen daar te zien zijn. Maar ook Swearing At Motorists en Richard Buckner, die ook op het hoofdprogramma te vinden zijn, nemen plaats in de Voorstraat.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Le Guess Who?

The Fall – Ersatz GB

Op Ersatz GB moet Snow Patrol het ontgelden. In Mask Searchgorgelt Mark E. Smith; “I’m so sick of Snow Patrol”. Maar daar had willekeurig welke andere naam kunnen klinken. Want voor Smith is er maar één band’ zijn eigen band.

Daarin overtreft hij zelfs de gebroeders Gallagher, die lafjes afsteken in hun pogingen andere – en de laatste tijd elkanders – bands af te branden. Voor Mark E. Smith is elke andere muzikale uiting geheel overbodig, The Fall bestaat immers al. Nu heeft hij – als enige constante lid – de afgelopen 35 jaar ook een flinke stempel op de muziekgeschiedenis gedrukt.

Bands van Blur tot Sonic Youth en Pavement noemen The Fall als belangrijke invloed op hun eigen geluid. De recht-toe recht-aan postpunk met daarover de amper verstaanbare en onbegrijpelijke abstracte teksten. De letterlijke ‘schijt aan alles’-houding. Al 28 albums doet The Fall precies hetzelfde steeds een beetje anders.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

Odonis Odonis – Hollandaze

Als A Place To Bury Strangers nog ooit een surfplaat zou opnemen in een aftandse garage, dan zou deze naar alle waarschijnlijkheid klinken als Hollandaize van Odonis Odonis. Een luide en psychedelische mix van indierock en shoegaze met de spirit uit de punk.

Odonis Odonis is echter niet de nieuwe naam van de luidste band van New York, maar het project van de Canadees Dean Tzenos. Voor het debuut Hollandaze zou hij naar het schijnt een selectie hebben moeten maken uit zo’n veertig demo’s, allemaal thuis opgenomen in de periode van een jaar. Niet moeilijk te geloven met al een opvolger in de startblokken voor begin 2012.

Iets waar al met verlangen naar kan worden uitgekeken, want met de elf nummers die op Hollandaze staan zet de band een van de vieste én meest aanstekelijk shoegazeplaten neer. Titelsong Hollandazeopent met een gitaarrif die Dick Dale in gedachte brengt, waarna Tzenos daar als The Cramps overheen begint te kreunen.

 LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl