Maandelijks archief: december 2011

Sounds Like(s) The Netherlands – De Volstrekt Willekeurige Eindejaarslijst #compleet

Het einde van het jaar is weer nabij. Iedereen met een mening over muziek heeft zich al gebogen over de eindejaarslijstjes of zit daar nog zwetend boven. Op welke plek de nieuwe PJ Harvey te zetten, wat te doen met James Blake of hoe hoog de laatste Elbow te plaatsen zijn de vragen die door het hoofd razen. En dus ook tijd om de balans van Nederlandse releases op te maken. Daarom hier onder een geheel willekeurige lijst zonder enige pretentie met enkel Nederlandse langspelers.

Sounds Like(s) The Netherlands – De Volstrekt Willekeurige Eindejaarslijst #compleet.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jaap, Nederland, Sounds Tilburg

Sounds Like(s) Lijstjes – De Volstrekt willekeurige lijst van leuke liedjes

Sounds Like(s) Lijstjes – De Volstrekt willekeurige lijst van leuke liedjes.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Sounds Tilburg

De volstrekt willekeurige eindejaarslijst van Nederlandse releases – deel 2

Het einde van het jaar is weer nabij. Iedereen met een mening over muziek heeft zich al gebogen over de eindejaarslijstjes of zit daar nog zwetend boven. Op welke plek de nieuwe PJ Harvey te zetten, wat te doen met James Blake of hoe hoog de laatste Elbow te plaatsen, dat zijn de vragen die door het hoofd razen. En dus ook tijd om de balans van Nederlandse releases op te maken. Daarom hier onder een geheel willekeurige lijst zonder enige pretentie met enkel Nederlandse langspelers.

Laat ik verder gaan waar ik in deel 1 ben gestopt, Top Notch. De laatste jaren is het label naast hiphop een aantal zijpaden gaan bewandelen, maar de hoofdstraat blijft bevolkt met kwalitatief hoogstaande hiphop. Alle releases hier noemen, zou wat overdreven zijn, edoch niet geheel misplaats zijn. Laat ik het houden op de releases die mij het meeste hebben aangesproken. Te beginnen met Boef en de Gelogeerde Aap. Toegegeven, dit is niet gespeend van enig stadschauvinisme, maar de tweede plaat van dit Tilburgse duo is een unieke plaat binnen de Nederlandse hiphop. Muzikaal bouwend op grimmige dubstep, verschuivende beats en volle bassen zetten de twee heren op Wij Zijn een duidelijk eigen lijn uit. Gecombineerd met sterke en inventieve teksten, waarin de Gelogeerde Aap een poëtische pen toont een van de fijnere hiphopplaten van het afgelopen jaar. Juist ook door de ballen om af te wijken. Lef dat ook zeker Kempi toont op zijn Het Testament van Zanian Adamus.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jaap, Nederland

Boutros Bubba – Ridiculous Wrists

Bij de debuut-EP Hearing Voicst in a Beer Commercial Makes Me Want to Get Drunk uit 2006 was Boutros Bubba nog een duo, maar al snel voegde bassist Freddy Mercury zich bij zanger/gitarist Spoelstra en drummer Vreselijk Ongeluk.

In die formatie is Ridiculous Wrists alweer het tweede album. Negen nummers die invloed van de betere noiserock uit de jaren negentig verraden. Denk Shellac, Slint en Trumans Water, doorspekt met een grote dosis humor en de wil om te verrassen.

Ridiculous Wrists bevat dan ook de nodige absurditeiten. In het geluid, door de wendingen die het trio neemt, maar ook in de teksten. Zo draait opener Rabbit/Acquaintance om het hilarische maar tragische verhaal van een kennis in een konijnenpak. Hoofdlijn daarin het idee dat het toch niet wijs is vreemdelingen verkleed als een konijn te benaderen.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Incubate, Nederland, NU.nl

Damien Jurado – Saint Bartlett, live en blogpostjes

Muziek die met elke toon in je ziel krast, Damien Jurado maakt het al jaren. De laatste jaren heeft dat zelfs een aantal haast onopgemerkte meesterwerkjes opgeleverd, zoals Where Shall You Take Me? en And Now That I Am In Your Shadow.

Jurado grossiert hierop in donkere teksten over slepende indiefolk in haar kaalste vorm.

De eerste vier nummers van Saint Bartlett wijken echter af van deze minimalistische aanpak. Labelgenoot Richard Swift heeft in de productie de ruimte gekregen om als een kleine Spector lagen om de anders zo spaarzame Jurado heen te leggen.

Meteen bij binnenkomst in Saint Bartlett valt al op dat er iets nieuws gaande is, handgeklap, Damien Jurado die zichzelf in een koortje beantwoordt. Swift zit te experimenteren met de knoppen, een zeer prettig experiment, terwijl Jurado dezelfde tekstuele ellende als altijd neerlegt.

LEES HIER VERDER

Omdat Damien Jurado met een nieuwe plaat komt, even een post met linkjes naar stukjes die ik ooit over de aardige man schreef of waarin ik aan hem refereer.

OP DE SITE VAN SOUNDS TILBURG
OP 3VOOR12 (verslag van het adembenemende optreden tijdens Incubate)

 

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Concertverslagen, NU.nl, Sounds Tilburg

De volstrekt willekeurige eindejaarslijst van Nederlandse releases – deel 1

Het einde van het jaar is weer nabij. Iedereen met een mening over muziek heeft zich al gebogen over de eindejaarslijstjes of zit daar nog zwetend boven. Op welke plek de nieuwe PJ Harvey te zetten, wat te doen met James Blake of hoe hoog de laatste Elbow te plaatsen zijn de vragen die door het hoofd razen. En dus ook tijd om de balans wat betreft Nederlandse releases op te maken. Daarom hier onder een geheel willekeurige lijst zonder enige pretentie met enkel Nederlandse langspelers.

Melodische geluidsmuur
Op 100 Colors zet het Utrechtse Eins, Zwei Orchestra de afkeer van rechte lijnen en herhaling van architect en kunstenaar Friedensreich Hundertwasser om in geluid. Het levensverhaal van deze eigenzinnige man in de feedback lagen van deshoegaze. Leunend op bands als Medicine, My Bloody Valentine en His Name Is Alive zonder oubollig of passe te klinken. Voor een ieder die warmloopt voor een melodische geluidsmuur, waarin verschillende lijnen door elkaar zijn gebreid een aanrader.

Net als de soundtrack bij Arie Wubbo, De Ultieme Roadmovie (op papier), een soundtrack bij een boek. Joep van Son en Jelle van Veenen schreven samen negen nummers die in genre variëren van bubblegum tot shoegaze en powerpop in aansluiting op het boek. De plaat is echter perfect los van het boek te ervaren, geladen met een warme nostalgie biedt de soundtrack negen van de beste indiepopliedjes dit jaar in Nederland verschenen. Your Ego Might Grow, My Life Elixer, Everyday, allen popliedjes zoals popliedjes geschreven moeten worden; met refreintjes met weerhaken die zich vast zetten in het muzikale geheugen. Het zogenaamde Frans Bauer-effect geheel in de vingers, maar dan met een fijn deuntje dat best de hele dag in je hoofd mag zeuren.

Verplichte kost

LEES HIER VERDER

2 reacties

Opgeslagen onder De Jaap, Nederland

Ty Segall – Singles 2007-2010

Begin dit jaar stond Ty Segall als afsluiter van Here’s Your Future in 013. Nauwelijks een toon gespeeld explodeerde de zaal al, aangestoken door de rauwe en pure energie die van het podium afspatte.

Van begin tot eind werd de bovenzaal van voor tot achter in beweging gezet. Segall is een jonge hond met de energie van een heel nest puppies met een hart voor de oude rockhelden. Proto-punk, rockabilly, rock-‘n’-roll en garagerock vormen de basis waarop de jonge Amerikaan zes soloalbums heeft gebouwd.

Singles 2007-2010 brengt een aantal van de singles en EP’s die in dezelfde periode als de albums zijn uitgebracht samen, een enkeling daarvan in de demoversie. Net als Lemons en Melted – het tweede en derde album – uitgebracht door Goner Records, het label van Eric “Oblivian” Friedl.

 LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl