Wolvon – Comfort., Katadreuffe – Period, The Black Atlantic – Darkling, I Listen

Het zijn slechts drie nummers die de debuutep van Wolvon telt, maar daarna hebben de oren een grondige schoonmaakbeurt nodig. Die zitten namelijk propvol met de fijnere postwave en noiserock die deze drie heren uit Groningen in dertien minuten tegen het trommelvlies aanplakken. Luid, maar niet zonder de melodie uit het oog te verliezen. Zo heeft ‘Saddled’ – het tweede nummer, opener van de flipkant van 7inch – alles van de zoetsappige schuifelpop uit de geboortejaren van de rock-’n-roll, opgerold en heruitgevonden in een rafelige en feedbackende noisejas. Afsluiter ‘Shitpuppy’ is hoekiger, meer aan de kant van de wiskundige noiserock. Cop Shoot Cop in hyperdrive, terwijl de zes minuten durende opener ‘Bland’ ons mee terugneemt naar de spannende kanten van de indierock aan het eind van de jaren 1980 en het begin van de jaren 1990.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Nederland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s