Maandelijks archief: mei 2012

Led Er Est – The Diver

Het leed sloeg toe toen Led Er Est aan het tweede album bezig was; geheel onverwacht stierf de zus van Samuel Kklovenhoof – zanger en gitarist van de synthwaveband – in een auto ongeluk.

Een gebeurtenis die de rest van de opnames en nummers op The Diver heeft gekleurd. Of beter, ontkleurd. Met The Diver duik je als luisteraar in een koud, grauw en duister bad. Geïnspireerd door de vroege darkwave en synthpop, leunt Led Er Est stevig op het eerste werk van The Cure en New Order.

Voor de afwisseling en het onderscheidend geluid wordt ook met punk en industrial geflirt. Zo wordt The Diver met Animal Smear geopend met een pingpongsynthgaragepunkgalmput, opwindend en opjagend, maar zeker gene dwarsdoorsnede van de plaat.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Mystery Jets – Radlands

Voor Radlands trok Mystery Jets weg uit het bekende Londen. Een nieuwe omgeving moest een nieuw pad bieden. De band koos voor Texas, waar het een eigen studio improviseerde en door Amerika liet inspireren.

Resultaat is dan ook dat Mystery Jets met een ander geluid uit de VS terugkeren. Rootsrock, americana en een droom van stadionrock vormen nu de basis opRadlands. De psychedelische postpunk van het debuut Making Dens, die al naar de achtergrond was verdwenen, is nu nog slechts in de verte terug te horen.

Een keuze wellicht ingegeven door het uitblijven van de grote internationale doorbraak na Serotonin, maar eentje die dat succes ook niet gaat brengen. Daarvoor mist Radlands kracht en impact. Zonder overtuiging zwalkt het gezelschap van een zwakke Kings Of Leon naar een revival van de jaren zeventig-modherleving of countrypopballad.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Violens – True

Bands die in de vergetelheid leken te zakken, krijgen de laatste jaren indirect meer en meer waardering. Slowdive, Sloan, Chapterhouse en The Catherine Wheel, wie kent ze nog? Met enige zekerheid de leden van Violens wel.

Het geluid van deze Amerikanen is zeer wel terug te brengen naar deze dromerige shoegazebands van begin jaren negentig. Melodieuze popliedjes, met zweverige gitaarpartijen en uit de echoput getrokken zangpartijen. Lichte lijzige gitaarmuurtjes die zijn onderbouwd met kleine synthpartijen.

De nadruk ligt op True – in tegenstelling tot het synthpop georiënteerde Amoral – meer op het borduurwerk van gitaren, waarin de zangavonden in geheel worden opgenomen. Soms om er zelfs helemaal in weg te zakken.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Wooden Constructions – People Now People

Met een frontman die in beweging en in uiterlijk wel wat weg heeft van Ian Curtis is de link naar Joy Division al snel gelegd. Niet geheel onterecht, daar de band duidelijk inspiratie haalt uit de postpunk van de jaren tachtig.

Daar ophouden doet de band Wooden Constructions echter veel tekort. Flarden posthardcore, afrobeat en indierock zijn terug te horen in het debuut People Now People. Alsof Girls Against Boys en Foals de handen in een hebben geslagen met The Fall om samen een discodansplaat te maken.

Staccato drumpartijen, soms zelfs hakkerig, funky baspartijen en schel snerpende gitaren die vilein door de nummers heen snijden vormen de basis waarover de Ian Curtis-reïncarnatie Gover Meit zijn absurde, associatieve teksten fulmineert, spreekt en uitspuugt.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl

Damon Albarn – Dr Dee

Met de opkomst van de steden in de Hoge Middeleeuwen zag Europa de opkomst van troubadourgezelschappen. Bepakt met luit, fluit en draailier trokken zij van marktplaats tot marktplaats, van hof tot hof.

Een bloeiperiode voor seculiere muziek. Volkswijsjes werden gecombineerd met polyfonie uit de kerkgezangen en tot complexe muzikale vertelling ontwikkeld in de vroege Renaissance. in die periode in de geschiedenis speelt Dr Dee, de opera van Blur-frontman en Gorillaz-brein Damon Albarn, zich af.

Niet verrassend, daar Dr Dee gebaseerd is op het leven van John Dee, een 16e eeuwse wetenschapper die adviseur was van de Britse koningin Elizabeth I, de dame die in 1588 indirect de Republiek van een gewisse ondergang redde toen zij de Spaanse Armada voor de kust van Engeland versloeg.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

K-Holes – Dismania

Rauwe, ruige en slepende garagerock, opgetrokken uit de klanken van een slechte trip; voormalig Black Lips-gitarist Jack Hines heeft met het tweede album van K-Holes het geluid van donkere steegjes in het holst van de nacht gevonden.

Vies als The Cramps, verontrustend als Made Out Of Babies. Op het naamloze debuut uit 2011 wist de band al te overdonderen met een nachtelijke wandeling langs de kadavers van The Bad Seeds en Siouxsie and The Banshees, met het gore gitaargeluid en diens hysterische zang.
Dit aangevuld met het sexy schetteren van de saxofoon over een trage, zware en angstaanjagende soort van doompunk. Op Dismaniazetten de New Yorkers deze beknellende lijn op indrukwekkende wijze voort. Venijnig snijdende gitaren in een donkere psychedelische setting.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

ExitMusic – Passage

Escapisme pur sang wanneer ExitMusic in The Modern Ageoproept weg te rennen van de moderne tijden. Terugkeren tot jezelf of fysiek en mentaal versmelten met een ander, de buitenwereld de buitenwereld laten.

Passage, het debuut van het New Yorkse duo Devon Church en Aleska Palladino, staat bol van de seksuele en sensuele spanningen. Nummers die als kleine strelingen beginnen en in een wirwar van gitaarlijnen, synthpartijen en trillende zanglijn die samen wentelen, elkaar aantrekken en afstoten.

Zwoel, maar wel met een voortdurende dreiging. Door de hele plaat ligt een donkere onderlaag van melancholie, alsof de innige omhelzing van elektronica, drums en shoegazegitaren elk moment in de Apocalyps kunnen eindigen.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl