Skip & Die – Riots In The Jungle

Het experiment van de multiculturele samenleving heeft gefaald en kan ook nooit slagen, zo weten politici ons de afgelopen jaren te vertellen. Luisterend naar de muzikale mozaïek van Skip & Die zou je evenwel al snel tot een andere conclusie kunnen komen.

Riots In The Jungle is namelijk de culturele globalisering samengevat in twaalf nummers. Ontstaan op doortocht door Zuid-Afrika, laat deze Zuid-Afrikaanse/Nederlandse band rond producer Jori Collignon (beter bekend als onderdeel van de Utrechtse bands Nobody Beats The Drum en C-Mon & Kypski) en de zangeres Cata.Pirata het beste van het brede culturele landschap in de regenboognatie horen.

Nauwelijks achttien jaar na de val van het Apartheidsregime blijkt dat een gemêleerd landschap dat, aangevuld met nog wat Zuid-Amerikaanse dansinvloeden van onder andere de cumbia, tot een uiterst swingende, aanstekelijke en gevarieerde eenheid leidt.

Een album vol hoogtepunten, met als een van de uitschieters de melancholische hiphop-crunch-mars Lihlwempu Lomlungu, waarin het lijkt als of een New Orleans begrafenisbrassband de treurnis in dubstep probeert te blazen. Maar zo heeft elk nummer haar eigen absurde wending, een stukje Azië in Love Jihad, vogels, brass, Cuba en de Efteling in Anti-Capitalista of de dreigende sitar in Jungle Riot. Wat er echter ook gebeurt, Riots In The Jungle is opzwepend en raak; een klein meesterwerk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s