Drunk Is The New Sober/Stupid Is The New Dumb

In augustus werd ik door Peter Bruyn gewezen op Dots Will Echo, een indiepop album dat bij hem die week niet uit de cd-speler was te slaan. Ik kende het niet en zat toen in Italië van de zon te genieten. Het geluk wilde echter dat de band inmiddels in Nederland al even op mijn deurmat op mij lag te wachten (dankzij mijn vader die de katten en de post verzorgde eigenlijk op tafel, maar dat klinkt zo gek. Moet je helemaal gaan uitleggen hoe zo’n cd zonder dat jij het weet bij jouw afwezigheid op de tafel terechtkomt). Bij thuiskomst hoefde het dan ook niet lang te duren, of de cd maakte een reis naar de cd-speler. Terwijl de stof vlokken van de envelop waarin hij was afgeleverd nog rond dwarrelden door mijn kamer, moest ik concluderen dat dit inderdaad een erg fijne plaat was. Een album dat meer aandacht verdient, maar helaas was net besloten dat ik voor NU.nl niet langer meer mijn eigen selectie aan albums recenseer en bleef hij liggen. Te klein en te onbekend voor (de doelgroep van) NU.nl, een reële maar spijtige constatering.

Geen groot platform dus voor het derde album van Dots Will Echo in 22 jaar, een album vol indiepop zoals indiepop het lekkerste klinkt. De 23 nummers – vrijwel het enig manco van Drunk Is The New Sober/Stupid Is The New Dumb – liggen in de lijn van de meesterwerken van Guided By Voices en de absurde toon van Mercury Rev in haar vroege jaren en de muzikale experimenteer drang van Dinner Is Ruined. Vreemde galm in de achtergrond, ritmepartijen die uit totaal ondefinieerbare geluiden zijn opgebouwd verfraaien de pakkende popliedjes van de Amerikanen. Het duo – volgens de bio was het ooit een trio – lijkt maar een doel voor ogen te hebben, de luisteraar met klaarblijkelijk simpele pop op het verkeerde been te zetten zonder dat deze dat zelf meteen door heeft. In elke track zit dan ook wel een onverwachte wending, een paar absurditeiten die dwars tegen de rest van het nummer in gaan of anders wel een tekstuele wending die de wenkbrauwen doen fronzen. Precies alle eigenwijsheid en tegendraadsheid die we sinds Pavement’s Slanted And Enchanted zoeken in pop: Dots Will Echo heeft het! Een niet te missen plaat dus, voor een ieder met een warm hart voor pop die niet binnen de lijntjes kleur maar met voorkeur ver daar buiten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Konkurrent, Sgaaflijst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s