Maandelijks archief: november 2012

Edward Sharpe & The Magnetic Zeros – Here

Een bloemenkinderenband met een bloemenkinderenplaat voor andere bloemenkinderen;Edward Sharpe en zijn magnetische nullen zijn in de heilige overtuiging dat het eeuwig 1969 is en we allemaal óf in Woodstock óf in San Francisco willen leven. Een enkele keer doen ze dat op de bombastische wijze van Arcade Fire, maar over het algemeen wekt de band de indruk dat je als luisteraar in een hippie-commune terecht bent gekomen. 

LEES HIER VERDER
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Anita – Hippocamping

 

Wanneer je bekend bent met het werk van Autechre, dan heeft Anita weinig verrassing in petto. Niets dat de Zwitser in de elf nummers op ‘Hippocamping’ doet, is baanbrekend of al niet eerder gedaan.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

Mon-O-Phone – Two

Anderhalf jaar geleden verraste het duo Mon-O-Phone vrijwel de gehele schrijvende pers met het debuut ‘The Great Depression Of Ms and Mrs Phono’. Vergelijkingen met PJ HarveyNine Inch Nails en andere grootheden werden van stal gehaald om de band te omschrijven. En ook wij prezen Ciska Vanhoyland en Koen Brouwers, als bandleden omgedoopt tot Mr And Mrs Phono, om hun krachtige eerste plaat in GC#103. Prachtige ingetogen elektronica met als krachtigste wapen de stem van Vanhoyland, die dezelfde dreiging had als de jonge PJ Harvey. Een link die op ‘Two’, de ep die eind september in een kroeg in Tilburg werd gepresenteerd, moeilijker valt te leggen.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Cate Le Bon – CYRK

 

‘CYRK’ is het tweede album van Cate Le Bon, liedjesschrijver en zangers uit Wales. Tien lofi opgenomen nummers die een brede variëteit van rariteiten in zich dragen. Licht afwijkende gitaarloopjes, haar stem net tegen de grens van het betamelijke aan, een orgelpartij die tegendraads wrijvend de haren op de huid recht overeind zetten, Cate Le Bon maakt liedjes die charmant lijken maar dat net niet zijn. Net als Liz Phair weet Le Bon met ogenschijnlijk kleine popliedjes én de aandacht vast te houden én enorm te irriteren.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Le Guess Who?

The Fresh and Onlys – Secret Walls

 

In nauwelijks drie jaar tijd heeft The Fresh and Onlys drie volledige albums en een goed dozijn aan 7inches en ep’s afgeleverd. Allen te plaatsen onder de noemer lofi en garagerock, vooral tappend in de muzikale erfenis van San Francisco een halve eeuw geleden. Ashbury Haight revisited. Zo ook de recentste ep van dit kwartet uit de hippiehoofdstad. Ditmaal laat de band wel een ander gezicht zien. Lofi is duidelijk overboord gezet terwijl tegelijk in de historie van de psychedelische pop is gedoken.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

Perils Of Penelope – This Product Is Not A Toy & Sidesteps – EP

Vrijwel elke muziekcriticus, popconnaisseur of cultuuranalist heeft zich de laatste maanden gebogen over ‘Retromania’ vanSimon Reynolds, of is dat voornemens. Opzoek naar en verklaring voor de hang naar het verleden in de popmuziek sinds de eeuwwisseling. De noughties waren een grote rollende retro show. En als het aan het Belgische Sidestepsligt rolt die show nog even door. Op ‘EP’ gaat het trio terug op de synthpop en wave uit de jaren 1980. Depeche Mode noemt de band zelf als referentiepunt, en Joy Division. Bands waar wij bij Gonzo (Circus) nog steeds met ontzag naar luisteren.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Waters – Out In The Light

Verandering vormt de rode draad doorheen ‘Out In The lights’, het debuut van het Noors/Amerikaanse Waters. Niet geheel verbazend met Van Pierszalowski als spil in de band. Na het uiteenvallen van Port O’Brien begin 2010 ging hij op zoek naar nieuwe grond en rust, weg van de hectiek van de rock-‘n-roll. Een zoektocht die hem langs Alaska, California en New York bracht, maar die begon en eindigde in Oslo, de plek waar hij rust, inspiratie en nieuwe bandleden vond. Noren die van Dinosaur Jr houden, wel te verstaan. 

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent, Sgaaflijst