The Liszt, Ro Herregraven en One Last Laugh In A Place Of Dying

Het is een facebookpost van Robert-Jan Gruijthuijzen waardoor ik terug grijp op One Last Laugh In A Place Of Dying, het tweede, laatste en legendarische album van The Godmachine. Nu grijp ik de laatste maanden sowieso al vaker terug op het werk van Robin Proper-Sheppard, de zangergitarist en schrijver van The Godmachine en later Sophia en May Queens. Maar nu dus One Last Laugh In A Place Of Dying, zeer gericht deze plaat omdat de Robert-Jan meldt dat The Liszt een nieuwe EP op de website heeft geplaatst, Those Days Are Gone. Vier nieuwe nummers van zijn band. De band waar hij al die jaren met bassist Ronald Herregraven speelt, een bezeten ijshockey fan, begenadigd bassist, bijna vader van twee, bij het grote publiek bekend van de televisie serie Over Mijn Lijk en net als ik loopt hij weg met het werk van Robin Proper-Sheppard.
Schrijver van nummers die ergens in de afgelopen twintig jaar zich in mijn muzikale geheugen en in sommige gevallen zelfs in mijn ziel gegriefd hebben.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, CD recensies, De Jaap, Nederland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s