The Veils – Time Stays, We Go

Op Sun Gangs uit 2009 had Finn Andrews een kast vol met demonen die hij van zich af moest zingen. Als een bezeten prediker rekende de voorman van The Veils af met verloren liefde, dood en zelfmoord.

Soms met een geforceerde snik, haast huilend, schreeuwde The Veils de pijn van zich af. Sun Gangs was een album van grootse gebaren en vol pathos, Time Stays, We Go is daar de genuanceerde grote broer van. Andrews klinkt gebalanceerd, volwassen zo je wilt, en heeft zijn stem duidelijk meer onder controle.

Geen grootse uithalen, maar juist daardoor krachtiger als in een kruising tussen Wovenhand en Nick Cave. Nog steeds een prediker, maar met meer beschouwing op groter levensvragen. Aan de receptuur is weinig veranderd. Nog steeds wordt er  pop met folk, blues en americanainvloeden geserveerd,  zoals op het tweede album, Nux Vomina.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s