De Rammelpop van Sex Jams en Mile Me Deaf

Rammelpop, het soort dat begin jaren ’90 gemaakt werd door bands als Pavement, Sammy, Sebadoh en vele andere vergelijkbare bands, ik heb er een zwak voor. Een goede hook, een knipoog, een handvol aan dissonanten en een melodielijn die ergens – al is het maar voor even – spaak loopt, ik word warm van binnen en begin al snel mee te tikken, glimlachen, neuriën en in extreme gevallen mee te zingen. Zo erg zelfs dat mijn vriendin geregeld verzucht dat niet alles wat lawaaierig is ook goed is.

Zo ook met Sex Jams. Elke keer als ik deze combo uit Oostenrijk in huize Van Erve opzet, weerklinkt hetzelfde commentaar; Sommige mensen zouden gewoon níet moeten zingen! Niet! Doen!”. Een reactie die velen met haar zullen delen. Maar ik word er wezenloos gelukkig van, de tergende tegendraads schreeuwerige en hengelende wijze waarop de frontvrouw haar vocalen tegen de Pavementesque indiepop inwerpt; sexy subversief.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jaap, Incubate, Interview

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s