Fuck Buttons – Slow Focus

In een interview met het Italiaanse blad Mucchio geeft het Britse duo Fuck Buttons – ooit ontstaan om een film van Andrew Hung van een soundtrack te voorzien – aan dat het narratieve aspect in de creatie van de muziek fundamenteel is. Dat de muziek een verhaal van dynamiek, geluid en vervorming bij nog niet gemaakte films is. De vraag die dan automatisch rijst, is “Wat voor films?”. Waar past de postrock industriele electro noise van Fuck Buttons bij? Welke beelden roept de muziek zelf op?

Geen eenvoudige opgave, hoewel je zou kunnen claimen dat Tarot Sport sinds vorig jaar bij de (opening van de) olympische spelen hoort. Daar was het noise duo wellicht de meest opvallende verschijning. De Olympische Spelen is echter geen film, maar een stukje realiteit. Realiteit vol verlies en veel minder winst dan de (mediale) focus op de glorie zou doen vermoeden. Voedsel genoeg voor een script. De lange weg vol training en tegenslag naar het verlies. Anderhalf uur lang het verhaal van een van die andere zeven 100 meter finalisten volgen. De zware weg richting vergetelheid met de blik op de hielen van Usain Bolt.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder BKS, CD recensies, De Jaap, Konkurrent

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s