Incubate 2013, dag 7 – Over mijn tandvlees, ruziënde bands, Engelse journalisten en Japanners

Het is zondagavond, kwart voor tien. De Korte Heuvel in Tilburg is vol met mensen, de straat een zee van lege blikjes. Voor de deur van Cul De Sac staat een opgeschoten schoffie, op de plek van zijn voortand een groot zwart gapend gat, te kafferen tegen een ander opgeschoten schoffie; “Where the fuck where you! We should be on stage right now! We’re suppost to be playing! What the fuck are you thinking!”. Het zijn de gitarist en zanger van Fat White Family, dat inderdaad op dat moment moet beginnen in Cul De Sac, waar de gehele verzamelde Britse pers klaar staat voor het optreden van de landgenoten met een halve Fat White Family al op de planken.

Schoffies. Niet vet, geen familie, wel wit, maar vooral; schoffies. Een collectief hangende jongeren die hebben gedaan wat zoveel verveelde Britse jongeren al voor hun hebben gedaan; een punk band beginnen. Punk ‘n’ Roll wel te verstaan. Een goede drie kwartier lang is Fat White Family even geagiteerd als de gitarist net voor het optreden tegen de zanger. Een bezeten zanger die zich maniakaal in de muziek werpt. Het rammelt aan alle kanten, microfoons sneuvelen, techniek faalt en en passant wordt de definitie van slecht spel op alle fronten herschreven.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, De Jaap, Incubate

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s