Deep Time – Deep Time

Het Texaanse duo Deep Time houdt haar indiepop graag minimaal. Alles gebouwd rondom dragende en volle gitaarpartijen, bijna bespeeld al was het een slaginstrument, maar tot het kleinste beperkt zonder melodie en liedje te verliezen. Een geluid dat ergens in de verte doet denken aan ‘Exile In Guyville’ van Liz Phair. Cleane, gelaagde lo-fi zonder enige pretentie die je enerzijds meteen bekend in het gehoor klinkt en anderzijds voortdurend blijft verrassen. Kleine toevoegingen van synthesizers, xylofoon of klokkenspel verbreden het geluid, terwijl op de potten en pannen met speelse ritmes de variatie en de drive er in wordt gehouden. Maar nooit te veel tierlantijntjes die zouden kunnen afleiden van de hoofdzaak, het pakkende liedje. En pakkende liedjes zijn het, mede dankzij de vrije vocalen van Jennifer Moore die haar stem weet te buigen in een wereld van PJ Harvey tot Catpower of een lichte opera falset.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Incubate

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s