Categorie archief: CD recensies

The World Of Dust – Womb Realm

  
It’s October and the weather has turned cold. I’m taking my nightly stroll, walking the day off to get some peace of mind. This night I’m accompanied The World Of Dust, music to emphasise the coming of Autumn. 
Womb Realm is the second solo album of Stefan Breuer -producer, bass player of I Am Oak, guitarist in Lost Bear, all round musician and the main man behind The World Of Dust – and it is a small mystical gem. Eight slow, short and fragile songs, basically build around a soft fingerpicked acoustic guitar. 
Dreamy, layered songs that make my stroll in the yellowish street lightning cinematic, as if I’m the somewhat lost protagonist in a movie about loneliness in big city life. That cinematic feel has been created by Todd Tobias, who has added synths to the small and personal songs of Breuer. Additions that feel like the wind, bringing in extra intimacy into the soul searching sketches of The World Of Dust; a wonderful combination that makes the songs intriguing little strolls on their own. Eight short walks through the life of Breuer, strolls in which he sometimes is accompanied by Thijs Kuijken of I Am Oak or Julien Pras of Mars Red Sky but are always his strolls. And tonight I walk along, enjoying harvest, enjoying Hyenas, and finding peace of mind with The World Of Dust warming my heart twenty-one minutes long.  

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, English, Luifabriek, Nederland

Broeder Dieleman – Gloria

20140909-123757.jpg
Everyone who’s ever met broeder Dieleman in person knows that the almost 6 foot 6 Zeeuw is a beacon of rest. His thoughtful, soft spoken words reflect his personality. Yet his rolling roaring laughter are outings of a joy in life and work. It’s downright contagious.

When you find yourself in Dieleman’s vicinity, you’ll witness a life that’s brighter and lighter. Darker, more cynical thoughts drift back like clouds making place for the sun. Just don’t take this Dutch Big Friendly Giant for someone who is naive or always at ease. On the contrary: he is thoughtful, self-aware and not without the necessary self-reflection. He often sees things wit a broader perspective. But all of this is overshadowed by a love for life and living beings.

 

 

MORE HERE

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Luifabriek, Nederland

Paceshifters – Breach

20140830-135344.jpg

In order to get the full “Breach” experience, there are a few steps one has to take. Please follow them with caution and make sure not to skip any of them. Remember, the following steps are NO advice!

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Luifabriek, Nederland

King Ayisoba – Wicked Leaders

20140726-190243.jpg
Somehow I ended up on the right side of inequality. As I’m enjoying my well-deserved holiday break sitting on this Italian beach tells me as much. Surrounded by the more prosperous side of middle, (if not high) class Italy, somehow, I feel kind of lost. Perhaps this luxury and wealth is somewhat unknown to me. It doesn’t fit the working class image I’ve so proudly developed for  myself. Especially not when you consider the Africans strolling across this beach, selling sunglasses, fake brand bags, bracelets and common beach paraphernalia any truly prepared parent brings along. I wonder if bartering fake wood-carved African statues on an Italian beach was the dream they envisioned as they stepped on a boat to Europe.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Luifabriek

Bismuth – Bismuth

It’s a hard life. To write a short article on Bismuth’s debut LP I’ve been googling the name on a daily basis, hoping to find inspirational tweets I could embed on Luifabriek and sell as own thoughts. Modern journalism currently practiced by papers and weblogs, a fashion which I’d love to follow: it;’s easy and it guarantees that my article suits the popular majority. Rest assured, I won’t be criticized for having divergent or even subversive thoughts. A journalistic methodology that’s the opposite of how Bismuth’s Yuri Landman and Arnold van de Velde embrace their craft. Their project Bismuth’s debut LP seems to be a means to explore new borders in experimental noise music.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Luifabriek, Nederland

Space Siren – If Scream Like That Your Monkey won’t Come

Dormant, in a dream state. Waterfalls of warm water, a tropical rain storm, washing over you. You spread your arms to feel it touch skin. It’s nice, it’s soothing. You close your eyes and see colors take shape and gradually into whatever fantasy you conceive. This world evolves and revolves around you, turbulently moving around you as well as standing still. You’re flying, floating free. No goals set to reach, life is just there to be lived. And it flies by, the dream has taken hold of you.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Luifabriek, Nederland

Motorpsycho – Behind The Sun

20140317-132523.jpg
Vijfentwintig wordt Motorpsycho dit jaar. Een kwart eeuw van haast ongeëvenaarde hoge productiviteit met zonder werkelijk noemenswaardige momenten van zwakte. Tweeëntwintig langspelers, zeventien epees (allemaal in de eerste twaalf jaar) een berg singles en een paar collaboraties geven een beeld van een band die niet stil kan zitten. Over-productief en voortdurend zichzelf vernieuwend, wat vooral in de eerste tien tot vijftien jaar tot de nodige klassiekers heeft gezorgd. Timothy’s Monster, Blissard, Demon Box, Trust Us, de eerste drie onlangs opnieuw uitgebracht in prachtige complete boxsets, zijn en blijven tijdloze albums die werkelijk elk moment van de dag op kunnen worden gezet. Langspelers waar ik geen genoeg van kan of zal krijgen en waar de nummers nog steeds geregeld de live-sets van de Noren. Een kwart eeuw, psychedelische (hard)rock, experimentele rock en stevige psychedelische noisepunk, dit jaar gevierd met het achttiende studio-album (The Tussler meegerekend) waarop Motorpsycho volop in de door haar geliefde jaren zeventig psychedelische hardrock duikt.

Met de laatste twee albums heeft er echter wel een nieuwe verschuiving binnen de band plaatsgevonden, de eerste grote na het vertrek van Håkon Gebhardt en de komst van Kenneth Kapstad als zijn plaatsvervanger op de drums. Nadat Reine Fiske al de nodige gitaar aanvulling op Still Life For Eggplant gaf, lijkt hij met Behind The Sun een vaste studio waarde te zijn geworden. Alleen op “The Promise” heeft de Zweedse gitarist van onder andere Dungen geen rol. De andere acht nummers geeft hij de psychedelische hardrock extra lagen met gitaar en mellotron. Maar dat is een dienstbare rol, daar de pakkende hooks en dieper pop nog steeds door het trio Motorpsycho en dan met name de originele leden Ryan en Saether worden geschreven.

Dat Behind The Sun vervolgens ook verder in de lijn van Still Life Fort Eggplant ligt, laat zich al raden uit de titels op deze langspeler. De eerste drie delen uit een serie genaamd “Hell” die op de plaat uit 2012 stonden, vinden hier hun navolging met de delen 4 tot en met 7. Deel drie tot en met zes samen gepakt in een lange track, waar de band nog net de aandacht mee vast weet te houden. Goede nummers, bovengemiddeld goed zelfs. Maar dankzij de bovengenoemde meesterwerken ligt de lat bij Motorpsycho al enkele jaren ver boven “boven gemiddeld goed”. Na vijfentwintig jaar is de verrassing er toch een beetje uit. Dat maakt Behind The Sun echter geenszins een slechte plaat, enkel niet de klapper waarmee elke psychonaut zal hebben gehoopt dat de Noren het kwart-eeuws feest mee zouden inluiden. Menig band zal in de handen wrijven om stevig ronkende rock nummers als “Hell, part 7” of “Promise” op de setlist bij te kunnen schrijven of een experimentele jazz-rock exercitie uit te voeren zoals in “Kvæstor” en zich daarna te verliezen in de rust van “Ghost”. Wederom gewoon weer heel erg sterke nummers. Kans is dan ook vrij groot dat mensen die nog nooit van het trio hadden gehoord enthousiaster zullen reageren op deze nieuwe leg, daar die enkel zullen horen dat Motorpsycho ook hier hoog springt. Wat dat betreft is het referentiekader hier de verpestende factor, want ook met Behind The Sun bewijst Motorpsycho voorhoede vechters te zijn in de psychedelische prog- en hardrock. En anders is deze nieuwe plaat altijd nog een goed excuus om daty oude werk weer eens op te zetten. Hoewel daar nauwelijks een excuus voor nodig is natuurlijk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, De Jaap, Konkurrent