Categorie archief: Concertverslagen

Incubate 2013, dag 7 – Over mijn tandvlees, ruziënde bands, Engelse journalisten en Japanners

Het is zondagavond, kwart voor tien. De Korte Heuvel in Tilburg is vol met mensen, de straat een zee van lege blikjes. Voor de deur van Cul De Sac staat een opgeschoten schoffie, op de plek van zijn voortand een groot zwart gapend gat, te kafferen tegen een ander opgeschoten schoffie; “Where the fuck where you! We should be on stage right now! We’re suppost to be playing! What the fuck are you thinking!”. Het zijn de gitarist en zanger van Fat White Family, dat inderdaad op dat moment moet beginnen in Cul De Sac, waar de gehele verzamelde Britse pers klaar staat voor het optreden van de landgenoten met een halve Fat White Family al op de planken.

Schoffies. Niet vet, geen familie, wel wit, maar vooral; schoffies. Een collectief hangende jongeren die hebben gedaan wat zoveel verveelde Britse jongeren al voor hun hebben gedaan; een punk band beginnen. Punk ‘n’ Roll wel te verstaan. Een goede drie kwartier lang is Fat White Family even geagiteerd als de gitarist net voor het optreden tegen de zanger. Een bezeten zanger die zich maniakaal in de muziek werpt. Het rammelt aan alle kanten, microfoons sneuvelen, techniek faalt en en passant wordt de definitie van slecht spel op alle fronten herschreven.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, De Jaap, Incubate

Incubate 2013, dag 6

“Hoi. Wij zijn Good Cop Naughty Cop en we gaan een fiets/radio improvisatie doen.” Met bijna 300 artiesten op het programma in zeven dagen, loont het op Incubate om geen planning te maken. Gewoon naar het tijdschema kijken waar op dat moment iets staat te spelen en er binnen lopen. Vrijwel alles ligt op loopafstand van elkaar en met een fiets ben je van de ene uithoek in niet meer dan vijf minuten bij de andere uithoek.

En zo zijn we dus in Paradox beland. Race-fiets en een oude boombox/ghetto-blaster transistor radio op tafel, aangesloten op verschillende pedalen. Het geluid dat met beide wordt gecreëerd, wordt middels die pedalen met elkaar vermengd en met gitaar en toetsen die ook door de twee man op het podium worden gespeeld. Intrigerend hoe met deze middelen toch een boeiend geheel kan worden opgebouwd. LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, De Jaap, Incubate, Nederland

Incubate 2013, dag 5

Vrijdag 20 september is omgedoopt tot Black Metal Friday door Incubate. Immortal, Mayhem – de oude garde – Dragged Into The Sunlight en vele anderen wierpen hun Black Metal over het festival uit. Een genre waar ik niet in thuis ben en weinig affiniteit mee heb. Een dag lang hangen in 013 en daarna met behulp van wikipedia en de sociale media een artikel schrijven over deze donkere dag, is geen vooruitzicht dat mij aanspreekt waarop ik voor een alternatieve route kies. Laat de experts hun ding doen (ik zie onder andere zeer bekwame collega’s van KindaMuzik rondlopen), ik doe het mijne, want je laat immers een jazz/soul kenner ook geen verslag doen van een pop-festival.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, De Jaap, Incubate

Incubate 2013, dag 4.2

Het enige ontzettende, verontrustende aan de zesde langspeler van Múm is de titel. Een macabere verminkingsmethode uit diepere criminele circuits, waarbij de mondhoeken worden ingesneden tot een eeuwige glimlach; Smilewound. Een titel die de lading op het eerste gezicht niet dekt, want wat volgt op het openklappen van de cd hoes is enkel vrolijk en opgewek. Upbeat elektropop rond thema’s als liefde, verliefdheid en geluk.

Daar waar landgenoten Sigur Rós het op het laatste album Kveikur juist een onverwacht duistere kant laat horen, kiest Múm voor een luchtiger, lichter geluid. Daarmee echter niet minder interessant. Weinig vrolijkheid die zo mysterieus kan klinken. Krakerige clicks, clacks, bleeps en blops die naar IDM neigen, strijkers die naast een knisperend haardvuur lijken opgenomen en vooral veel rust in de melodieën, bewust botsend met de grovere gruizige beats die er onderliggen, het is haast alsof Smilewound naast je op de bank ontstaat.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Concertverslagen, De Jaap, Incubate, Konkurrent

Incubate 2013, dag 4.1

Het is niet direct de meest opvallende plaat van het jaar, Flowers, het derde album van het IJslandse Sin Fang. Geen baanbrekende nieuwe stroming, geen van een Zuid-Amerikaans gitarist gejatte rif als basis voor een onverwachte wereldhit en geen grootse gebaren, gewoon een folk-pop met een hint aan electronica.

Kort door de bocht recenserend valt de plaat het album het beste te omschrijven als best fijn met hier en daar een hoek uitdagend. Met een goede plugger zouden nummers als Young Boys, What’s Wrong With Your Eyes en Sunbeam zelfs bescheiden radiohits kunnen worden. Ook al gebruikt Sindri Már Sigfússon – de echte naam van de mijnheer achter Sin Fang – niet altijd de meeste voor de hand liggende arrangementen, het resultaat blijft een handvol aan aanstekende popliedjes.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Concertverslagen, Incubate, Konkurrent

Incubate 2013 dag 3

Woensdagavond, Incubate. Ik ben er niet. Nauwelijks vijf minuten fietsen van het kloppende hart van de onafhankelijke cultuur zit ik knikkebollend op de bank. Zoals elk jaar neem ik midweeks een Incupauze om me op te laden voor het volle weekend. Traditioneel was dat de donderdag, iets met metal en bowlen, maar dit jaar kies ik voor de woensdag. Donderdag komen dit jaar onder andere Múm en Sin Fang naast nog wat bands die ik toch te graag wil zien. Incubate gaat echter gewoon door, ook op de bank in huize van Erve.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, De Jaap, Incubate

Incubate 2013, dag 2

Wanneer ik dinsdagnacht rond een uur – of is dat woensdagochtend? – richting huis fiets, kruipt traag maar hardnekkig Lionel Ritchie’s “Dancing On The Ceiling” in mijn hoofd. Niet bepaald de eerste associatie die je hebt bij de jaarlijkse viering van de onafhankelijke cultuur, Incubate, een wereldhit met een plaats in de Top Honderd Aller Tijden. Maar toch, het wil er niet uit. En ook nu, wanneer ik aan gisterenavond terugdenk, hoor ik Ritchie zingen Woohoo what a feeling, we were dancing on the ceiling.

Pompende pit
De schuld hier aan ligt bij Hooded Fang, of beter bij het publiek van Hooded Fang. Een minuut of twintig in de set van deze garagepop band gaat het publiek helemaal los. Een ranke jonge blonde heer (naam, rugnummer en twitter account bekend bij de redactie, maar niet relevant voor het verdere verloop van het verhaal) trekt zijn broek op, stapt op het podium en werpt zich met een sierlijke lijn in het tot dan toe braaf hupsende en hoofd knikkende publiek. Het tot dan toe braaf hupsende en hoofd knikkende publiek, want dat is vanaf dan ook meteen en definitief afgelopen. De kuil explodeert onder deze ranke jonge blonde heer (naam, rugnummer en twitter account bekend bij de redactie) en wanneer zijn voeten de grond weer raken is de kuil van Cul de Sac in een pompende pit veranderd.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, De Jaap, Incubate