Categorie archief: Incubate

Deerhoof @ Incubated, 07/03/2014

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Een reactie plaatsen

maart 8, 2014 · 9:54 pm

Father Murphy @ Incubated, 07/03/2014

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een reactie plaatsen

maart 8, 2014 · 9:40 pm

The Sweet Release Of Death live @ Incubated, 07/03/2014

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een reactie plaatsen

maart 8, 2014 · 8:29 pm

Angel Olsen – Burn Your Fire For No Witness

Sinds haar optreden op Incubate in 2012 is het eerst en enige dat bij de naam Angel Olsen in mij opkomt “Hinnikend paard“. Haar uithalen konden mij toen niet bekoren en ook nu, wanneer ze weer even de jodel- of overdreven countrysnik opzoekt, gaan bij mij de tenen krom. Vreemd, ten eerste omdat mijn halve kast vol staat met om, rond en ronduit vals zingende liederen bakkers, ten tweede omdat Tammy Wynette en Grace Slick graag door mij gehoord worden en de stem van Angel Olsen daar de ideale mix tussen lijkt. De overdreven snik blijft mij echter storen. Voordeel echter is dat op Burn Your Fire For No Witness blijkt dat Angel Olsen heeft leren doseren. Minder snik, meer zingen.

Angel Olsen in Paradox, Incubate 2012.


Maar ook vooral meer afwisseling. Was een van mijn voornaamste kritiekpunten – belangrijker dan het gejodel, want dat is een zeer subjectief gegeven. De een houdt nu eenmaal van paarden, de andere doet ze liever op brood. – na de show in Paradox dat er weinig afwisseling in haar set zat, gaat Angel Olsen in de eerste twee nummers van haar tweede langspeler al van kleine intieme folk in “Unfucktheworld” naar rauwere garage bubblegum pop van “Forgiven/Forgotten”. Een kant van de Amerikaanse die eerder aan Best Coast doet denken dan aan de country koninginnen waar Olsen eerder mee werd vergeleken.

Angel Olsen heeft echter nog meer smaken in de aanbod. In de derde track “Hi-Five” gooit ze een simpele two-step country track door de distortion, om aansluitend door te walsen langs een veld waar Leonard Cohen moet heeft zitten denken. Bijna zeven minuten neemt ze in “White Fire” om haar verhaal ingetogen en bedwelmend te vertellen. Een van de hoogtepunten op deze plaat, al is het alleen omdat haar fluisterzang hier slechts subtiel de jodel zoekt. Hier hoor ik waarom velen om mij heen haar al enkele tijd engel noemen. De zoete stem met scherpe randjes heeft in dit nummer nauwelijks aan kleding nodig om te betoveren. Iets wat ik eerder wel begreep dat andere dat konden ervaren, maar er zelf niet in kon horen.

Verder op in de plaat zoekt Angel Olsen variatie in psychedelische bubblegum, neigt zij naar indierock en danst zij door Ashbury Haight voor inspiratie. En dat alles even vast beraden en overtuigend. Dat maakt Burn Your Fire For No Witness een aansprekende én sterke plaat, met enkel goede nummers.. Alleen dat gejodel, gesnik, nog steeds, je zult er van moeten houden. En ik kan het niet. Hoe vaak ik ook luister, het lukt me niet. En ja, dat ligt nog steeds aan mij.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder BKS, CD recensies, De Jaap, Incubate, Konkurrent

Sounds Like(s) Photos – Incubated @ Hall Of Fame, 15/02/2014

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

1 reactie

februari 16, 2014 · 2:32 pm

Deep Time – Deep Time

Het Texaanse duo Deep Time houdt haar indiepop graag minimaal. Alles gebouwd rondom dragende en volle gitaarpartijen, bijna bespeeld al was het een slaginstrument, maar tot het kleinste beperkt zonder melodie en liedje te verliezen. Een geluid dat ergens in de verte doet denken aan ‘Exile In Guyville’ van Liz Phair. Cleane, gelaagde lo-fi zonder enige pretentie die je enerzijds meteen bekend in het gehoor klinkt en anderzijds voortdurend blijft verrassen. Kleine toevoegingen van synthesizers, xylofoon of klokkenspel verbreden het geluid, terwijl op de potten en pannen met speelse ritmes de variatie en de drive er in wordt gehouden. Maar nooit te veel tierlantijntjes die zouden kunnen afleiden van de hoofdzaak, het pakkende liedje. En pakkende liedjes zijn het, mede dankzij de vrije vocalen van Jennifer Moore die haar stem weet te buigen in een wereld van PJ Harvey tot Catpower of een lichte opera falset.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Incubate

Richard Buckner – Surrounded

Twee jaar terug kreeg ik de kans om voor NU.nl Richard Buckner te interviewen. Een bijzonder gesprek, al was het alleen dat ik twee dagen daarvoor uit het ziekenhuis was ontslagen en daardoor alleen op mijn rechter bil kon zitten.

Het gesprek ging dan ook al snel over de zorg in de VS, het ongemak van ingegroeide haren, absissen en uiteindelijk het gehele – volgens Buckner gecorrumpeerde – politieke stelsel van zijn thuisland in plaats van over Our Blood, een album dat op zijn minst onder moeilijke, zo niet novellewaardige, omstandigheden was ontstaan.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, De Jaap, Incubate, Konkurrent