Categorie archief: Interview

Interview Richard Buckner The Post Online

In de trein onderweg naar Amsterdam vraag ik mij af wat voor verhalen Richard Buckner achter de gezichten in de spitsvolle coupe zou vinden. Een paar grauwe, doorleefde hoofden omringen mij. Allen op hun pad richting huis, koffers, aktetassen en verweerde rugzakken tussen de benen, een enkeling al vast met het eerste blik van de dag in de handen, €1,75 voor halve liter bij de Albert Heijn To Go.

Buckner is in staat om deze anonieme gezichten, mensen in de massa met al hun klein en groot leed, in abstracte halen en impressionistische frase leven in te blazen. Ja, ik herhaal mijzelf hier. Dit schreef ik ook al de recensie van Our Blood uit 2011 en benadrukte ik in andere bewoording weer in mijn verhaal naar aanleiding van Surrounded eerder dit jaar.Surrounded, het tiende album van de Amerikaan sinds zijn debuut Bloom in 1994, het is de reden waarom ik naar Amsterdam reis en de reden waarom Richard Buckner vanavond in De Roode Bioscoop in Amsterdam optreedt.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jaap, Interview, Konkurrent

De Rammelpop van Sex Jams en Mile Me Deaf

Rammelpop, het soort dat begin jaren ’90 gemaakt werd door bands als Pavement, Sammy, Sebadoh en vele andere vergelijkbare bands, ik heb er een zwak voor. Een goede hook, een knipoog, een handvol aan dissonanten en een melodielijn die ergens – al is het maar voor even – spaak loopt, ik word warm van binnen en begin al snel mee te tikken, glimlachen, neuriën en in extreme gevallen mee te zingen. Zo erg zelfs dat mijn vriendin geregeld verzucht dat niet alles wat lawaaierig is ook goed is.

Zo ook met Sex Jams. Elke keer als ik deze combo uit Oostenrijk in huize Van Erve opzet, weerklinkt hetzelfde commentaar; Sommige mensen zouden gewoon níet moeten zingen! Niet! Doen!”. Een reactie die velen met haar zullen delen. Maar ik word er wezenloos gelukkig van, de tergende tegendraads schreeuwerige en hengelende wijze waarop de frontvrouw haar vocalen tegen de Pavementesque indiepop inwerpt; sexy subversief.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jaap, Incubate, Interview

Record Store Day 2013

Het is 2013. Plaatsen waar ooit goed lopende onafhankelijke platenzaken zaten, zitten nu hippe koffiehoekjes waar zwart vocht met sjieke namen wordt verkocht of schoenwinkels met vrijwel hetzelfde aanbod als al die andere schoenwinkels. De platenwinkel, ooit het bloeiende muzikale centrum van een stad, is een uitstervend ras, bedreigt door webwinkels, iTunes, Spotify en de gratis (illegale) download.

Verloren klanten terug
Reden voor een klein groepje Amerikanen om in 2007 de eerste Record Store Day te organiseren, de overlevende independent stores een dag in het jaar in het zonnetje zetten en verloren klanten met gelimiteerde releases terug naar de winkel lokken. Het bleek een succes, en heeft het fenomeen zich door Amerika en over de gehele wereld verspreid. Met dit jaar de vierde Nederlandse editie, wederom groter opgezet dan de voorgaande jaren.

Meer labels doen mee
Iets wat ook Aldo Perotti van Konkurrent (distributeur van onder andere Subpop, Secretly Canadian, Rough Trade en andere onafhankelijke labels in de BeNeLux) opvalt. “Ieder jaar komen er weer meer releases bij speciaal voor Record Store Day, en steeds meer labels doen er aan mee”, vertelt hij in een lang telefoongesprek dat meer zijsporen dan hoofdweg bewandelt. Record Store Day is voor hem vooral een dag om de nog bestaande platenzaken centraal te zetten.
LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder De Jaap, Interview, Konkurrent, Nederland, Sounds Tilburg

Interview met Gerrit van der Scheer van Herrek

“Dit is de Voicemail van Gerrit van der Scheer. Ik kan de telefoon nu niet opnemen.” Het is voor mij de eerste keer dat ik de spreekstem van Gerrit hoor, voorheen de man achter de chaotische noiserock band Bonne Aparte, tot voor kort gitarist in LUIK en u misschien bekend van Adept. De schrik slaat mij om het hart. Heb ik tijdstip verkeerd? Is de afspraak niet goed doorgekomen? Is er iets met Gerrit gebeurd? Hij woont immers in Rotterdam en daar wonen enge mensen, want Rotterdam is dé grote stad.

Troostend klinkt er rustgevende muziek uit mijn boxen. Waktu Dulu, het mystieke debuut van Herrek op het Nederlandse kwaliteitslabel Snowstar RecordsHerrek, een verbastering van de naam Gerrit, stammend uit zijn jeugd in Papua en de reden waarom ik bel met Van der Scheer. Waktu Dulu verhaalt namelijk over zijn vroegste kinderjaren in ‘De Oost’ waar hij van zijn tweede tot zijn negende opgroeide. Tropenjaren die zich op Waktu Dulu vertalen naar een tropisch broeierige slowcore waarbij soms werkelijk beelden van de Gordel van Smaragd worden opgewekt. In alle rust een behoorlijke stap verwijderd van de hektiek vanBonne Aparte, maar met alle broeierigheid én – uiteraard – de thematiek, een behoorlijk intrigerend album.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, De Jaap, Incubate, Interview, Nederland

Gitarist Dirk Thielemans van ‘Believo!’

Er zijn van die labels die je in het hart sluit, in de wetenschap dat vrijwel elke release die deze de wereld in pompt direct de kast in kan worden geschoven; juweeltjes, stuk voor stuk. Het Belgische ZealRecords is voor mij een van die labels. Ook dit jaar weer verantwoordelijk voor een aantal verrijkingen van de platenkast; Tomàn, Isbells of Mad For Mountains om slechts drie namen te noemen. En ook Believo! uit Kortrijk kwam na drie jaar eindelijk met een opvolger op het debuut Radical Myth. Het tweede album Hard To Find, donkere indierock in de lijn van Sebadoh, Hüsker Dü en meer van dat soort vroeg jaren ‘90 indierock. Reden om contact op te nemen met gitarist Dirk Thielemans over het nieuwe album van het trio.
LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder Interview

Zealrecords – Raketkanon uitgelicht

Er zijn van die labels die je in het hart sluit, in de wetenschap dat vrijwel elke release die deze de wereld in pompt direct de kast in kan worden geschoven; juweeltjes, stuk voor stuk. Het Belgische ZealRecords is voor mij een van die labels. Ook dit jaar weer verantwoordelijk voor een aantal verrijkingen van de platenkast; Tomàn, Isbells of Mad For Mountains om slechts drie namen te noemen. Maar meest opvallend op ZealRecords dit jaar was het debuut van het Gentse kwartet Raketkanon, wellicht de beste release uit de Benelux van het afgelopen jaar.

LEES HIER VERDER

4 reacties

Opgeslagen onder Achtergrond, CD recensies, De Jaap, Interview, Konkurrent, Sgaaflijst

Volksmuziek in Zeeland: IJdelheid der IJdelheden, alles is IJdelheid

Op de afsluitende zondag van Incubate had ik een afspraak met Tonnie Dieleman. Ruim een uur lang spraken wij, al snel vergezeld door Pim van de Werken, over zijn debuut als Broeder Dieleman, de Zeeuwse zeelucht, volkscultuur en het verdwijnen van die volkscultuur, het Zeeuws waarin de Zeeuwse zangerliederenschrijver zingt, maar vooral over religie. (Luister zelf tijdelijk hier)

“Here! Wat bent U goed voor slechte mensen!”, de kernzin uit Zinge Bij Beurte, het meest dreigende nummer op Alles Is IJdelheid. Broeder Dieleman legt hier samen met Pim van de Werken duistere drones onder beklemmende spreuken uit donderpreken. De meest indringende anderhalve minuut die het Nederlands muzieklandschap het afgelopen jaar heeft geleverd. De reformatorische angst te falen in de ogen van de alwetende God wordt je om de oren geslagen.

De kerk is niet meer weg te denken
Een jargon dat niet gebruikelijk is in de Nederlandstalige muziek, maar Tonnie Dieleman speelt er bewust mee. Het is de taal waarmee hij is opgegroeid en een boodschap die hem met de paplepel is ingegoten, motieven en thema’s die hem helemaal eigen zijn. Hij is weliswaar geen lid van de gemeenschapsgod meer, met zijn vierentwintigste uitgetreden uit de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt en vanaf zijn achttiende levensjaar niet meer kerkgaand, maar die kerk is niet meer uit hem weg te denken. “Ik heb tot mijn twaalfde alleen op een Gereformeerd Vrijgemaakte school gezeten, eigenlijk geen ongelovige gezien tot ik op de Middelbare school kwam. Tot die tijd kreeg ik alleen het denken van de kerk mee.”

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder Achtergrond, CD recensies, De Jaap, Interview, Le Guess Who?, Nederland

Jason Molina schrijft duizend nummers per jaar

Na een periode van bijna drie jaar waarin geen nieuw materiaal van Jason Molina uit werd gebracht, kwam hij eerder dit jaar met het nieuwe album Josephine. Hij heeft naar eigen zeggen nog zes platen op de plank liggen.

Foto:  Will Claytor

NU.nl ging in gesprek met Molina over Josephine, de dood van bassist Farrell en de groei die Magnolia Electric Co. doormaakt.

Bassist Evan Farrell kwam in 2007 plotseling te overlijden. Als ervaren muzikant en bevriend met alle leden van de band waar hij ook al in andere hoedanigheden had samengespeeld, was hij net onderdeel geworden van Magnolia Electric Co.. Volgens Molina drukte hij meteen zijn stempel op de band.

Molina: “Evan (Farrell) had al de platen gehoord en alle verschillende tours gezien. Daardoor had hij een sterk beeld van wat Magnolia kon zijn voor de volgende plaat. Toen hij bij de band kwam werd hij dan ook snel onderdeel van het schrijfproces.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder Interview, Konkurrent

Shaking Godspeed houdt het dicht bij huis. De XL versie

Dit interview stond eerder in aangepaste vorm op NU.nl.

Tilburg – Het is de vrijdagavond dat Shaking Godspeed een wilde minuut speelde in De Wereld Draait Door wanneer we Wout Kemkens – zanger en gitarist van het trio – in 013 spreken. Met op de achtergrond Tommy Ebben And The Small Town Villians waar bandmaat Maarten Rischen de toetsen bespeelt.

Haast symbolisch voor de wijze waarop de band sinds het naamloze debuut op Quadrofoon Records sinds 2010 vol energie de rockbühne bestormt. Nauwelijks een half jaar later volgde Awe, een album dat vergelijkingen met Grinderman, Blues Explosion en andere explosieve blues grootheden opleverd. Een enorme stap voorwaarts die met Hoera! dit jaar werd opgevolgd door een sprong over de eigen schaduw. De output van Shaking Godspeed ligt op een hoogtempo, de groei op een nog hoger. Sterk geworteld in de blues, maar met de energieke vibe van de punk, garagerock en grunge uit begin jaren ’90.

“Ik heb in het begin wel eens gezegd, we zijn eigenlijk een opgevoerde bluesband.”, aldus Kemkens. “Maar dat doe ik niet meer. Mensen hebben dan al snel het beeld van zo’n twelve-bar-bluesband, van niet boeiende nummers waar bij zo’n schema wordt afgewerkt. En zo’n bluesband zijn we niet, dat vind ik juist irritant. Ik houd gewoon van goede liedjes. Veel van die beatdingen uit de jaren ’60, supercompact en gewoon toffe liedjes. Maar ik houd wel van die slide, de bluessolo’s en die feel. Ik combineer graag een goede popsong met die rauwe ‘gut-feeling’.”

In het geluid van Shaking Godspeed lijken twee generaties zich te vinden. De blues en hardrock uit de jaren ’70 en anderzijds de muziek uit Kemkens eigen puberjaren. Muzikale smaak wordt in ieder geval tot je veertiende gevormd door je ouders, waarna de eigen wil en de vrienden kring het gaan overnemen. Iets wat door Kemkens gedeeltelijk wordt bevestigd.

“Mijn eerste interesse om gitaar te gaan spelen, was een plaat van mijn vader: Thirty Golden Guitar Hits. Dat waren gewoon alleen maar instrumentals gespeeld door een Nederlandse sessieband, met een grote gouden gitaar op de voorkant. Dat vond ik echt helemaal fantastisch. Dat was in groep één of twee dat mijn vader dat veel draaide, en ik wist eigenlijk van toen al dat ik gitaar zou gaan spelen. Dat zei ik ook tegen iedereen. Heeft het uiteindelijk nog wel toen jaar geduurd voordat ik überhaupt op les mocht. Maar daar is het wel begonnen. Maar waar echt de bron ligt is toch moeilijk te zeggen.”

“Op de Middelbare school luister de ik vooral naar Nirvana. Dat is waar de alternatieven op school naar luisterden, en ik dus ook. Die band heb ik waarschijnlijk het meeste in mijn leven gehoord, echt non-stop gedraaid. En daar ligt denk ik ook wel dat het nooit gezapig, maar altijd full power en rauw moet zijn. Het agressieve, de manier waarop hij gitaar speelt, ook gewoon lelijk durven spelen, dat is ook wel echt een invloed geweest. Gewoon mensen een beetje op de kast jagen.”

“Aan de ene kant houd ik van nummers die super catchy zijn, dat is bijvoorbeeld bij het tweede nummer van Hoera! wel goed gelukt. Aan de andere kant mag muziek ook wel een beetje tegen de haren inwrijven. Ik ben bijvoorbeeld een best wel groot Captain Beefheart fan, maar soms trek ik dat echt niet maar hij houd me wel wakker. Ik vind het ook tof als het mensen geestelijk erg actief maakt. Om te luisteren naar Trout Mask Replica moet je echt een inspanning leveren. Dat is gewoon gaaf.”

Het draait in Shaking Godspeed echter niet alleen om de gitaar-sound. Kemkens wil ook graag iets vertellen met zijn nummers. Onderwerpen dichtbij huis houden, zodat het ook echt eigen blijft.

“Teksten moet ik wel uit mijn bek kunnen krijgen. Ik moet er ook wel echt bij voelen, anders kan ik ze live ook niet vertolken. Ik merk dat nummers waar ik nu tekstueel minder mee heb, die spelen we ook gewoon niet meer. Ik ben alleen wel een te grote warhoofd om teksten met grote boodschappen te schrijven, maar ik wil wel iets vertellen waar ik achter sta.”

“Ik probeer een beetje muziek te maken die – en dat is ook wel een criterium voor de muziek die ik goed vind – ik alle gemoedstoestanden kan opzetten. Dat heb ik bijvoorbeeld bij The Stooges ook heel erg, die kan ik luisteren hoe ik me ook voel. En dat probeer ik met Shaking Godspeed ook een beetje. Voor mezelf, maar ook voor de luisteraar. Het lijkt me enorm moeilijk om een zanger in een metalband te zijn en je voelt je keigoed en dan moet je op het podium depressief gaan doen.”

Om daar iets later aan toe te voegen, “Muziek moet zijn zoals de mens is. Gewoon veelzijdig en niet eendimensionaal, alleen maar boos of alleen maar uitgesproken blij. Gelaagdheid is belangrijk, en muziek die me verrast. Ik houd er ook van om mezelf te verbazen, een standaard riff zo bij schaven dat hij toch tegendraads wordt.”

De productiviteit van Shaking Godspeed ligt op behoorlijk tempo, in de kleine drie jaar dat de band bestaat heeft het al twee langspelers en een minialbum afgeleverd. Een tempo dat de band zeker vast wil houden.

“Eigenlijk was het de bedoeling om Hoera! nog in 2011 uit te geven”, vertelt Kemkens, “maar de producer waar we mee wilden werken was niet beschikbaar. Dus hebben we het uitgesteld. We willen wel graag elk jaar een release uitbrengen. Het is dan ook de bedoeling om dit jaar nog de studio in te gaan, voor een mini album of volledige plaat. Ik heb alleen nog niets geschreven.” Om daar snel aan toe te voegen, “Dat mag je best opschrijven, dan hebben we een stok achter de deur.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Interview, Nederland, NU.nl

Bart Wismans (Suburban Records) over Record Store Day en Haarlem Vinyl Stad

Jullie hebben onlangs een eigen platenzaak geopend terwijl overal in Nederland de deuren van de winkels sluiten een vijfde in Haarlem? Hoe denken jullie tegen die stroom in te gaan? Vanwaar het vertrouwen in ‘het product’?

De Suburban Record Store is voor ons een uithangbord voor alles waar Suburban Records voor staat. Het is onze showroom van alle producten die wij uitbrengen. Je vindt bij ons veel vinyl, maar ook nog steeds CD’s. Wij zien nog altijd de verkopen van zowel CD’s als vinyl. Waarbij je kunt zeggen dat er al een tijdje een stijgende lijn zit in de verkopen van vinyl. Wij vertrouwen in het fysieke product omdat de echte muziekliefhebber -muziekverzamelaar- nog altijd bestaat. Voor deze groep is een CD of LP een product wat ze graag in huis willen hebben, waarbij genoten wordt van het artwork en uiteraard ook de betere kwaliteit van het geluid.

Hebben jullie een verklaring voor het bestaan van vijf onafhankelijke platenzaken in Haarlem en zo ja, welke?

Het mooie aan de situatie op dit moment in Haarlem is dat elke platenwinkel elkaar aanvult. Iedereen heeft zijn eigen stijl en doelgroep. Dit zorgt er voor dat een bezoeker aan elk van de winkels andere spullen kan vinden en een andere sfeer tegen zal komen. Hierdoor kunnen vijf onafhankelijke platenzaken naast elkaar bestaan in een stad als Haarlem.

Vanaf RSD heeft Haarlem de krachten gebundeld in de organisatie van Haarlem Vinyl Stad. Vanwaar de nadruk op vinyl? Denken jullie dat daar de toekomst ligt?

Wij zien een sterke opkomst in vinyl. De populariteit is aan het stijgen, dat zie je terug in items op de journaals en in de kranten. Alle aangesloten winkels -Tipitina, North End Haarlem, Sounds Haarlem, Irrational Library en Suburban Record Store- hebben een uitgebreide vinyl collectie, de grootste platenperserij van Europa, Record Industry, zit in Haarlem en de mensen bij de Patronaat zijn vinyl liefhebbers, Haarlem Vinyl Stad als organisatie was een logisch gevolg.

In het persbericht rondom hvs geven jullie aan met regelmaat 7″ uit te gaan brengen als collectors items. Wat voor releases mogen we dan aan denken? Wat is regelmaat? En wat is oplage?

Deze 7″ uitgaven bevatten elke editie een viertal artiesten waarvan één nummer op de 7″ komt te staan. We gaan elke uitgave in goed overleg samenstellen, waarbij je kunt verwachten dat er een lijn tussen de verschillende nummers zal zitten. Het meest simpele is een overeenkomst in genre, maar dat hoeft niet elke keer zo te zijn. Elke uitgave zal gepresenteerd worden in de Patronaat waar een aantal van de deelnemende artiesten op zal treden. We beginnen met twee maal per jaar en dan tussen 500 en 1000 stuks, handgenummerd.

Zijn er nog speciale RSD releases vanuit Suburban of het nieuwe Haarlemse initiatief waar we naar uit moeten kijken en zo ja, waarom?

Tijdens Recordstoreday heeft Suburban een aantal zeer bijzondere uitgaven. We hebben 7″ releases van onder andere Slash, The Horrible Crowes, The Fall en Flogging Molly, maar ook een dubbel-CD van Cradle Of Filth, allen exclusief voor RecordStoreDay uitgegeven. Haarlem Vinyl Stad presenteert zich tijdens RSD in de vorm van een, op elkaar afgestemd, blokkenschema van alle instores in Haarlem. We sluiten met z’n allen de dag af met shows in de Patronaat.

(blokkenschema vind je hier: http://www.suburban.nl/2012/news/haarlemse-platenzaken-bundelen-krachten-in-%E2%80%9Chaarlem-vinyl-stad%E2%80%9D/ )

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Interview, Nederland, NU.nl