Tagarchief: 013

I.M. Jason Molina

‘And I look down, and I see the whole world. And it’s fading, it’s fading, it’s fading‘

Jason Molina
Het is maandag 18 maart, 17.30. Ik zit verbouwereerd achter het stuur van mijn zojuist ingeparkeerde auto en staar naar het scherm van mijn telefoon. Mijn benen weigeren te bewegen en de rest van mijn lichaam weigert te geloven wat mijn ogen net lazen.

‘Jason Molina is dood.’

Negenendertig jaar pas had het lichaam de strijd verloren tegen de stroom aan alcohol die de door demonen opgejaagde geest het had toegediend. Jarenlang. De demonen die de basis onder zijn donkere alternatieve folk en country vormden, hadden hem te lang getormenteerd en de basis onder zijn bestaan weg geslagen. Volgens het bericht dat ik nog op mijn telefoon heb open staan stierf Molina eenzaam en alleen ergens in Indianopolis, met niets anders dan een zaktelefoon op zich. Zijn laatste brug verbrand.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Gonzo (Circus), Konkurrent, Le Guess Who?

Crappydog

20130309-145004.jpg

Meer foto’s op de blog van Sounds Tilburg.

Een reactie plaatsen

maart 9, 2013 · 2:53 pm

Sounds Like(s) Tilburg – Boef en de Gelogeerde Aap

Twee jaar terug stond Willem II strak onder aan. Echte helden onderweg naar de Jupiler League. Onomkeerbaar. Maar er was een legendarisch weekend. Een weekend waarin Willem II won, een unicum dat seizoen, echte helden. Een ode aan Tilburg, een ode aan Boef En De Gelogeerde Aap die de vrijdag voor deze uitzonderlijke winst het tweede album, Wij Zijn, presenteerde.

Een avond waar je Bij moest Zijn. Een avond waar het zweet van de muren van 013 afdrupte. Een avond waar de Tilburgse jeugd over elkander sprong, rolde en met hun helden meeblèrde. Le-gen-da-rrrrrrr-isch. En dus inspirerend voor Willem II, want zij wonnen dat weekend.

LEES HIER VERDER OF BEKIJK DE FOTO’S

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, Nederland, Sounds Tilburg

Incubated XL in 013 en Cul de Sac

Zeven bands en één dj op één avond verspreidt over twee zaaltjes slechts van elkaar gescheiden door een weg en een pleintje. Tjeerd van Erve deed voor The Post Online verslag van Incubated XL op 11 januari en zag er zes hoogtepunten van Eurosonic, speciaal voor het Tilburgse publiek geselecteerd door de programmeurs van Incubate en 013.

White Fang in Cul de Sac

Doofheid vs. opgespoten lippen
Ah mai, wat waren het eind van de jaren 1980 mooi. De zon scheen altijd, college rock was booming, Sonic Youth bracht een meesterwerk uit, een stel geflipte studenten bedachten dat het wel een leuk idee was om in een band genaamd Trottoir te gaan spelen en de leden van Mile Me Deaf speelden in de zandbak (als ze al geboren waren). Onbevangen tijden waren het, waarin alles puur was, eerlijk en een mooi liedje gewoon een mooi liedje zonder opgespoten lippen en een goede marketingmachine. Tien snaren, een paar potten, pannen en drie mannen met een liedje en een drive deze overal te spelen, tot de doofheid erop volgt; Mile Me Deaf.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder BKS, Concertverslagen, De Jaap, Incubate, Konkurrent, Le Guess Who?, Sounds Tilburg

Scott Kelly en Syndrome in 013

Er is ons verteld dat de wereld zou vergaan. Mocht u deze zin lezen, dan is de (trieste) constatering dat dit niet is gebeurd. Dan is het immers 21 december later op de avond, 22 december of zelfs al enkele dagen verder. Op de vooravond van de Apocalyps is dàt echter nog niet duidelijk en daarmee een reden om de ondergang te vieren met twee artiesten die hun stukje hebben bijgedragen aan de soundtrack bij het verscheiden van de aarde; Scott Kelly (Neurosis) en Syndrome (aka Mathieu Vandekerckhove, gitarist bij Amenra).

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Concertverslagen, De Jaap, Konkurrent

Face Tomorrow en Green Lizard in 013 bekeken door een gekleurde bril

Het is zeker een kwart eeuw geleden dat ik een kleine Antilliaan leerde kennen als een goede korte stop. Een fanatieke sporter met wie ik menig jaar, menig balletje zou wisselen. Een toffe gast ook, eentje die, net als ik, bij zijn entree in de puberteit zijn haar liet groeien en een voorliefde ontwikkelde voor luidere muziek, dissonanten en getormenteerde zangers. Hij honkbalde niet meer, ik wel. Maar we troffen elkaar geregeld. In Swinge By Dinge, de dansgrot voor de verloren jeugd, bij concerten in Noorderligt of bij de halfpipe aan de Schouwburgring. Hij was een band begonnen, met zijn twee broers, ik een platencollectie, en kwam dus kijken naar zijn band. In een poolcafe, staat mij bij, maar het kan ook De Spoel zijn geweest. Er volgende daarna nog veel shows, waarbij het publiek elke keer weer groeide. Een pad dat leidde naar De Grote Prijs Van Nederland, Paradiso, verschillende festivals en een kleine handvol cd’s.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Nederland

Triggerfinger in 013

In 2004 stond Triggerfinger voor het eerst in 013. Het Belgische trio had toen net een kleine radio hit bij Studio Brussel, de “3fm” van de zuiderburen, en werd op basis daarvan geprogrammeerd als openingsact op het allerkleinste podium in het popcentrum. Een indrukwekkende en memorabele show voor de aanwezigen.

Een van velen, want haast eeuwig op tour veroverden  de drie Belgen de afgelopen acht jaar steeds meer harten in eigen land, Nederland en gestaag ook internationaal. Met ambachtelijke en van passie zwetende rockshows werden clubs veroverd en festivalweides plat gespeeld. Overal kwam Triggerfinger, overal zag Triggerfinger en overal overwon Triggerfinger.

Of dat ook het voorland is van Walter Broes Is nog maar de vraag. De voormalig voorman van The Seatsniffers opent vanavond de eerste van twee uitverkochte shows in 013 voor Triggerfinger. Op speciaal verzoek van Ruben Block warmt hij de Dommelsch Zaal op met rootsrock, rockabilly en country. Niet geheel onwelgevallig, maar of iemand twee uur later nog weet wie die klassieke Amerikaanse blues tonen over de zaal wierp, is de vraag. De meeste mensen staan toch gewoon te kletsen en klappen braaf wanneer de zanger-gitarist en de begeleidende staande bas stilvallen. Geenszins slecht te noemen, het publiek is echter duidelijk in afwachting van Triggerfinger, zoals Broes ook zelf aan het eind van zijn set vaststelt; “Nog twee nummers en daarna krijgt u waarvoor u allen echt bent gekomen”.

Gepresenteerd door 3fm, zoals het heet en wat dat ook mogen betekenen, is 013 deze avond van de Belgen.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Concertverslagen, NU.nl