Tagarchief: 103

Refrigerator – Dangerous

Alsof het zo bedoeld was, de val van bassist Daniel Brodo. Hij brak zijn beide polsen en liep een behoorlijke hersenschudding op, waardoor de verdere opnames van ‘Dangerous’ stil kwamen te liggen. Wat restte waren de reeds afgeronde demo’s. Zonder enig overdub, live ingespeeld, nooit bedoeld om als album het levenslicht te zien. En juist daardoor prachtig. Met ‘Dangerous’ krijg je de band op bezoek in de woonkamer, intiem en puur. Uiteraard zijn er kleine fouten in het spel, is de stem niet altijd zuiver en zijn er momenten genoeg aan te wijzen waar de nummers meer uitwerking verdienen.

LEES HIER VERDER
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Moon Duo – Mazes

Eerder waren we al laaiend enthousiast over ‘Escape’, de debuutep van Moon Duo. Neu!,The Jesus And Mary Chain en Suicide waren het kader waarbinnen we het zijproject van zanger/gitarist Erik Johnson van Wooden Shjips en Sanae Yamada plaatsten. Voor ‘Mazes’ reisde het duo af naar Berlijn, waar het de lijn van de eerste plaat doorzette. Maar tegelijkertijd worden er nieuwe paden ingeslagen. Nog meer klinkt de krautrock door in de acht nummers van ‘Mazes’. Daarnaast is er meer ruimte voor het werk op de toetsen van Yamada, zonder dat de echoënde fuzzgitaren van Johnson daar onder lijden. Wel lijkt hij af en toe een klein stapje terug te nemen (in ‘Scars’ lijkt hij zelfs op de reservebank te gaan zitten). Daarnaast verkiest hij er regelmatig voor om zijn gitaar niet alleen door effectenpedalen en loopstations te gooien.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Dustin O’Halloran – Lumière

Licht, het is schaars bedeeld in de herfst. Maar wel warm, zacht en kleurrijker dan in welk ander seizoen. De klankkleur waarmee pianist O’Halloran – gitarist en toetsenist vanDevics – op ‘Lumière’ speelt komt uit datzelfde schemerlicht. In tegenstelling tot eerdere werken, doet hij dat deze keer niet alleen. Een breuk met het verleden, maar geen breuk qua sfeer. O’Halloran geeft zelf aan dat de muziek die hij schrijft een weerspiegeling is van de plek waar dit werk ontstaat, maar de maker reist altijd mee. Zijn verhuizing naar Berlijn heeft hem in een drukkere omgeving gebracht, wat volgens die stelling logischerwijs resulteert in een voller geluid.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Cex – Tiny Creature

Na een aantal platen waarop Rjyan Kidwell samenwerking zocht met andere muzikanten, isCex op ‘Tiny Creature’ weer alleen aan het werk. Nu in een zoektocht naar nieuwe grenzen in de IDM. ‘Tiny Creature’, het resultaat van die zoektocht, is een haast buitenaardse dance plaat geworden. Net alsof Autechre door de mangel wordt gehaald door Flying Lotus, waardoor verrassing continu op de loer ligt. Voortdurend verschuivende ritme patronen, kleine wendingen in melodie, lichte tikjes, elk moment gebeurt er iets in het complexe landschap van ‘Tiny Creature’. Detailering die weer doet denken aan Pantha Du Prince. In ‘12exalt’ – een van de hoogtepunten op deze plaat – worden op xylofoon gelijkende klanken gecombineerd met die van een exploderende spelcomputer.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Braids – Native Speaker

Om met de deur in huis te vallen, ‘Glass Deers’ van het debuut van het Canadese viertalBraids is een van de nummers die je dit jaar gehoord moet hebben. Langzaam bouwt een vlechtwerk van synthesizerlijnen, percussie en gitaar een haast tropische, bedwelmende sfeer op. Daar overheen de zalvende stem van toetseniste Standell, die je bijna omarmt als een moeder die haar kind in slaap wiegt. Maar net als je wegzakt in deze warmte, krijst zij het uit. Een geluid geboren uit een primitieve angst. De lichte klanken daaronder veranderen ook meteen in donderwolken aan de horizon. Zelden hoor je de sfeer in een nummer zo extreem omslaan, met slechts subtiele wijzigingen in de toonzetting. Dit debuut is doorspekt met dit soort rake subtiliteiten.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Sonic Youth – Simon Werner A Disparu OST

‘Simon Werner A Disparu’ is de negende release op SYR, het label van Sonic Youth, opgericht om hun meer experimentele werk te huisvesten. Deze keer geen exploratie zoals op ‘Andre Sider Af Sonic Youth’, waar de noiserockpioniers de degens kruisten met de noise van Merzbow en de freejazz van Mats Gustafsson, maar een uitgewerkte soundtrack voor de Franse thriller ‘Simon Werner A Disparu’. En de sfeer van een thriller is te proeven in de muziek. De dissonanten, de ruis, feedback en de scherpe hoeken typerend aan de spelwijze van Sonic Youth lenen zich perfect voor de spanningsopbouw.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

The Curious Mystery – We Creeling

Dat de mix van folk en slowcore tot een prachtig en grijpend resultaat kan leiden, heeft Wye Oak eerder dit jaar nog bewezen met ‘Civilian’. Aangrijpend en slepend. The Curious Mystery uit Seattle begeeft zich in dezelfde wateren, dan wel meer langs de psychedelische kusten. Op een aantal momenten werkt dit wonderwel, zoals in Space Shuffle. Hier lijken The Black Heart Procession en Jefferson Airplane samen te komen in een traag voortrollende echo.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)