Tagarchief: 105

The Fresh and Onlys – Secret Walls

 

In nauwelijks drie jaar tijd heeft The Fresh and Onlys drie volledige albums en een goed dozijn aan 7inches en ep’s afgeleverd. Allen te plaatsen onder de noemer lofi en garagerock, vooral tappend in de muzikale erfenis van San Francisco een halve eeuw geleden. Ashbury Haight revisited. Zo ook de recentste ep van dit kwartet uit de hippiehoofdstad. Ditmaal laat de band wel een ander gezicht zien. Lofi is duidelijk overboord gezet terwijl tegelijk in de historie van de psychedelische pop is gedoken.

LEES HIER VERDER
Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

Perils Of Penelope – This Product Is Not A Toy & Sidesteps – EP

Vrijwel elke muziekcriticus, popconnaisseur of cultuuranalist heeft zich de laatste maanden gebogen over ‘Retromania’ vanSimon Reynolds, of is dat voornemens. Opzoek naar en verklaring voor de hang naar het verleden in de popmuziek sinds de eeuwwisseling. De noughties waren een grote rollende retro show. En als het aan het Belgische Sidestepsligt rolt die show nog even door. Op ‘EP’ gaat het trio terug op de synthpop en wave uit de jaren 1980. Depeche Mode noemt de band zelf als referentiepunt, en Joy Division. Bands waar wij bij Gonzo (Circus) nog steeds met ontzag naar luisteren.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Waters – Out In The Light

Verandering vormt de rode draad doorheen ‘Out In The lights’, het debuut van het Noors/Amerikaanse Waters. Niet geheel verbazend met Van Pierszalowski als spil in de band. Na het uiteenvallen van Port O’Brien begin 2010 ging hij op zoek naar nieuwe grond en rust, weg van de hectiek van de rock-‘n-roll. Een zoektocht die hem langs Alaska, California en New York bracht, maar die begon en eindigde in Oslo, de plek waar hij rust, inspiratie en nieuwe bandleden vond. Noren die van Dinosaur Jr houden, wel te verstaan. 

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent, Sgaaflijst

Razika – Program 91

Vorig jaar oktober overleed Ari Up waarmee een abrupt einde kwam aan de reünie van The Slits. Het gevallen stokje wordt echter al snel weer opgepikt door vier Noorse jonge dames die samen Razika vormen. Met elf ongepolijste en pakkende skapop liedjes laten zij duidelijk blijken wel raad te weten met de erfenis van The Slits. Maar niet alleen The Slits vormen de basis voor het geluid van deze negentienjarigen, vrijwel de gehele platenkast van de ouders is geplunderd en vervolgens gemixt tot een eigen geluid.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

Jacob Yates And The Pearly Gate Lock Pickers – Luck / She’s Hit – Pleasure

De afgelopen drie decennia heeft Nick Cave in verschillende incarnaties zijn erfgoed opgebouwd. Ruime dertig jaar aan gruizige vuigheid en donkere melancholie die ook zijn neerslag heeft gehad in Schotland. Jacob Yates And The Pearly Gate Lock Pickers en She’s Hit zijn beiden ontsproten uit deze bron van vunzige vuiligheid, maar geven daar ook allebei hun geheel eigen draaien aan. Zo gooien Jacob Yatesen zijn inbrekers naast Grinderman ook Tom WaitsCalexico, een setje atonale crooners en rockabilly in de blender. Resultaat is een gezond aantal dronkemansballades, slepend en tergend, en donkere drinkliederen. Ondanks de voortdurende herinnering aan Nick Cave, voornamelijk dankzij de stem van Jacob Lovatt, heeft dit debuut weldegelijk een eigen gezicht. Rauwe, lelijke en pure rock-‘n-roll zoals al er eigenlijk te weinig wordt gemaakt, sinds Shane McGowan zijn voortanden aan de fles verloor.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

Carlton Melton – Country Ways

Doseren is een schone kunst. Te weinig aanbieden kan de luisteraar met een onbevredigd gevoel achterlaten, te veel nummers op je schijfje zetten kan ertoe leiden dat diezelfde luisteraar halverwege afhaakt. Doseren is een kunst die Carlton Melton niet verstaat. Het psychedelische spacerock kwartet laat de lengte van ‘Country Ways’ afhangen van het formaat. De vier jams die de lp rijk is, worden op de cd aangevuld met nog eens drie versies die zijn ontstaan tijdens andere sessies. Hoewel begrijpelijk gezien de hoeveelheid materiaal dat het viertal heeft liggen, is dat jammer. De lp is namelijk een perfect afgerond geheel.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Das Simple – Das Simple

 

Als er een jaarlijkse prijs is voor meest misleidende bandnaam én cd-titel, dan is ‘Das Simple’ van het Franse Das Simple dit jaar voor beiden de kandidaat in vorm. Niets, maar dan ook werkelijk niets aan Das Simple is simpel. In een goede 42 minuten passeert een breed spectrum aan wiskundige formules in de vorm van mathnoise, -core en rock. Hier en daar afgewisseld met complexe metalpartijen die tegen de progrock aanhangen, maar dan met een hart, of tappend in het jargon van de indiepop, maar dan met ballen.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)