Tagarchief: 109

Silent Front/A Clean Kitchen Is A Happy Kitchen – Split

Hoewel ze niet vaak meer van de persen rollen, blijft het een mooi formaat: de 10”. Ideaal om op hoge toeren drie tot vijf nummers op te plaatsen, een mini-album. Op deze ep vinden we drie nummers terug. De eerste twee zijn afkomstig van het Britse Silent Front, een trio dat alles behalve stil is. In ‘Tactic A’ en ‘Plunder’ plaatst de band zich tussen de energieke emocore van At The Drive-In de staccato noiserock van Shellac. Daarmee doet Silent Front nog het meeste denken aan The Union Of A Man And A Woman.

LEES HIER VERDER
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Royal Baths – Better Luck Next Life

We hebben het opgezocht, maar de genre-aanduiding goth blues bestaat (nog) niet. De donkere psychedelische garageblues van het duo Royal Baths zou echter volop recht doen aan deze stempel. Wortelend in een muzikale traditie die zowel teruggaat naar de jaren 1960 garagerock als The Velvet Underground en Spacemen 3 schetst het tweetal de wereld in gitzwarte en zware bluestinten. Het soort blues dat een wringende soundtrack onder nachtmerries kan vormen en dat past bij de diepe nacht van de vervallen buitenwijken waar enkel drugs circuleren. Hier negen nummers waaruit elk sprankje hoop geheel en vakkundig is weggezogen: de blues der verdoemenis.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

The Netherlands – Ampul

De Nederlanden, de Lage Landen. Voor de onoplettende reiziger een amorf uitzicht in de reis van Maastricht naar Delfzijl. Vlak, met overal de horizon in zicht. Tussen de horizon en het gekozen vehikel waarin de reis van het onderste puntje naar het bovenste puntje wordt voltrokken een uitgestrekte groene weide, vaak begraasd en bescheten door even eenvormige koeien als dat landschap. Een enkele keer wordt het beeld doorbroken door een rechtlijnige vinexwijk, stad of een rivier. Maar ook die zie je aan de einder verdwijnen, het zicht beperkt door niets anders dan het zicht zelf. Saai, eentonig en oppervlakkig. Als je niet goed kijkt. In de eeuwige vlakte ligt namelijk een zee aan spelende details verborgen, van de wolkpatronen boven die immer rechte streep tot de kleine spellingen in het vlekkenspel van de verschillende Berta’s in de wei.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Nederland

Drowner – Drowner

Laten we de kaarten maar direct op tafel leggen. MedicineMy Bloody ValentineJesus And The Mary Chain en Ride vormen in grote lijn het kwartet waarmee de debuut ep vanDrowner te beschrijven valt. Al in de eerste seconde van ‘Point Dume’ ligt een directe link naar het meesterlijke ‘Loveless’ uit 1991. Daar stoppen zou het viertal echter zwaar te kort doen, daar de shoegaze door Drowner op passende wijze wordt vermengd postrock. Hoewel de klankkleur vooral terug gaat op de dromerige geluidsmuren, is de opbouw die van de traag uitbouwende rockriff die bij bands als Mono en Explosions In The Sky de basis van de nummers vormt.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

Conduits – S/T, O Emperor – Hither Thither

In 2008 begon Beep! Beep! Back Up The Truck als een klein lokaal label met voornamelijk bevriende bands. De eerste releases van onder andere KismetThe Walt en We Vs. Deathwaren van Utrechtse bodem, en vanuit die vruchtbare bodem ging het label zich uitbreiden. Zover dat al snel internationale namen volgenden waarvan Conduits de eerste Amerikaanse is. En daarmee heeft het label een winnend en beslagen paard – met leden uit onder andere Cursive en The Good Life – in huis gehaald. In deze formatie maakt het kwintet een aansprekende mix van shoegaze en postrock, die vooral doet denken aan Wye Oak, maar dan nog meer badend in een zee van gitaren. Trage atmosferische opbouw met lang uitgerekte gitaar en orgeldrones waarin frontvrouw Jenna Morrison met haar onderkoelde en ingehouden zang een verleidelijke rol speelt.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

The Big Pink – Future This

Bijna drie jaar hebben we moeten wachten op de opvolger van ‘A Brief History Of Love’, het anthematisch debuut van The Big Pink. Een verrassend frisse mix van shoegaze, noisepop, postpunk en jaren 1990 rave. Noisy krakers voor op de dansvloer die haast uit elkaar klapten van de energie. Voor ‘Future This’ heeft het duo dezelfde ingrediënten genomen, opener ‘Stay Gold’ doet zowaar zelfs denken aan ‘Dominos’ van de voorganger, maar met precies de tegenovergestelde uitwerking. Futloos, voorspelbaar, vlak en inspiratieloos.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

Masaki Batoh – Brain Pulse Music

Het lijkt toekomstmuziek. Inpluggen op de hersenschors, een helm opzetten en de hersengolven omzetten in geluid. Toch is dat wat Masaki Batoh met zijn brain pulse music machine doet op ‘Brain Pulse Music’. De machine levert hoge pulserende tonen, veel statische ruis en elektronische drones. De kracht van ‘Brain Pulse Music’ zit hem echter niet in de vernieuwing, maar in de combinatie met de traditie. De experimentele elektronische soundscapes die zijn hoofd genereren, combineert hij namelijk met traditionele Japanse percussie en blaasinstrumenten. Samen met Kumano Shahon tapt hij zo in op het Japanse bewuste en onbewuste in de verwerking van de traumatische aardbeving in 2011. Het geheel geeft rust, is meditatief, maar beknellend op hetzelfde moment. Het ene moment lijken de twee werelden geheel samen te gaan om vervolgens angstig met elkaar in strijd te gaan.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)