Tagarchief: 112

Ken Stringfellow – Danzig in the Moonlight

De Curriculum Vitae van Ken Stringfellow liegt er niet om. Zeven studioalbums met Jon Auer als The Posies, studio en live bijdrages bij R.E.M. en een rol in de wedergeboorte van Big Star achter het muzikale voorbeeld Alex Chilton, Stringfellow is duidelijk niet te beroerd om overal waar gevraagd zijn onontkoombare pophooks rond te strooien. Een druk man, wat verklaart dat het acht jaar moest duren alvorens ‘Soft Commands’ uit 2004 een opvolger kreeg. En dat is terug te horen in de 54 minuten die Danzig In The Moonlight vormen, want wat de plaat het meest mist is eenheid. De nummers zijn duidelijk over de periode van acht jaar geschreven, en varieren daardoor enorm in stijl en vorm.

LEES HIER VERDER

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Carlton Melton – Photos Of Photos

Soms ben je al halverwege het recenseren van een album wanneer het boekwerk of het doosje in de handen ligt. Nog geen noot gehoord, maar toch al een beeld. Niet alleen dankzij het artwork, maar zelfs de geur van de verpakking van het schijfje kan al een behoorlijke indicator zijn. Zo passeerde er al eens een cd die de geur van diarree met zich meedroeg de Gonzo (circus) burelen, niet al te verrassend een cd die nooit tot een afgeronde recensie is gekomen. Zo niet echter met ‘Photos Of Photos’ van Carlton Melton. De foto van een landschap, in negatief, op de hoes met centraal een goud brandende maan geeft direct een sterk psychedelisch beeld. Iets wat wordt versterkt door de geur van oriëntaalse thee mix die bij het openen van de hoes wordt verspreid. Een

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent

Anita – Hippocamping

Wanneer je bekend bent met het werk van Autechre, dan heeft Anita weinig verrassing in petto. Niets dat de Zwitser in de elf nummers op ‘Hippocamping’ doet, is baanbrekend of al niet eerder gedaan. Dat neemt echter niet weg dat deze lp even goed een aanrader is voor een ieder met een warm hart voor de IDM. In een goede drie kwartier houdt Anita de aandacht volledig vast en schetst een sfeervolle en dreigende duisternis. Geen vrolijke rit, maar wel een die je uit wil zitten langs alle cut-up, disharmonie, verontrustende samples en gelaagde glitch samengevat in duidelijk uitgelijnde liederen.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

A Dead Forest Index – Antique

Een voorproefje heet het, deze ep, op een snel te verschijnen full length. Een werkelijke lekkermaker mag je het ook noemen, daar beluistering van de vijf nummers van de twee broers uit Melbourne op ‘Antique’ een verlangen naar meer creëert. Popnoir, hangend op dreigende drones van een harmonium en simpele herhalende gitaar stukken met perfecte samenzang van twee stemmen die duidelijk een leven lang hun timbre op elkaar hebben geoefend. Indrukwekkend is dan ook het grotendeels a cappella ‘A New Layer’, waar de broeders letterlijk hun stemmen op elkaar leggen en daarmee alle haren op de huid overeind weten te zetten. De kakofonie waarin deze samenzang overgaat, vergroot de verontrusting alleen maar.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

METZ – METZ

Het zijn mooie jaren voor een ieder die in de jaren 1970 is geboren. Al de prachtige indierock, noise, posthardcore en shoegaze die je tienerjaren kleurden en je muzikaal vormden, komen de afgelopen jaren in de meest aansprekende vormen opnieuw voorbij. The Men, Japandroids, A Place To Bury Strangers, Milk Maid en een hele rist aan andere bands die met passie en ongebreidelde energie tappen uit deze hoogtijdagen (van de persoonlijke adolescentie) zonder daarbij al te letterlijk te kopiëren. En ook het Canadese trio Metz haakt aan op deze revival. Met een geluid dat het midden houdt tussen The Jesus Lizard, Hüsker Dü en Nirvana in combinatie met instabiele dynamietstaaf weet het drietal vanaf de eerste rauwe tonen van ‘Headache’ tot aan de wegzingende geluidsmuur aan het einde van ‘Negative Space’ de aandacht vast te houden.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Konkurrent, Le Guess Who?

Hard Coming Love – Hard Coming Love

Het gerecht dat het Zwitserse Hard Coming Love voorschotelt op het gelijknamige debuut, is geen onbekend gerecht. Lang uitgerekte nummers, gestoeld op de psychedelische kant van de jaren 1960/1970, opgebouwd uit herhaling met het oog op bedwelming. Alleen al uit de laatste jaren 1960 zijn er genoeg bands in de vergetelheid geraakt om er verschillende felgekleurde verzameldozen mee te vullen.

LEES HIER VERDER

2 reacties

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

LCMDF – Mental Health

Een hoop letters en een bandlid lichter LCMDF de tot duo uitgedunde voortzetting van Le Corps Mince De Françoise. Alleen de familiekern, de gezusters Mia en Emma Kemppainen, zijn overgebleven van dit trio, maar de meligheid is geenzins verdwenen. Sterker, in de eerste ep van drie die uitgaan komen overheerst deze.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)