Tagarchief: 2010

Deer Tick – The Black Dirt Sesions

“Het hoeft niet zuiver, het moet oprecht.”, dat moet John McCauley hebben gedacht toen hij met krakende stem oversloeg bij de afsluitende tonen ‘Christ Jesus’, de intense eindknal van de The Black Dirt Sessions. Op dat moment heeft iedere enigszins empathische luisteraar al mening traantje geplengd, maar dit is het moment waarop de sluizen opengaan.

McCauley covert hier zichzelf, ‘Christ Jesus’ staat in originele versie op het debuut uit 2007, maar het is zo’n nummer dat niet vaak genoeg gespeeld kan worden. En daar staan er meer van op The Black Dirt Sessions. Met name de ballads van deze folkrock band weten zich in de onderbuik te boren en vanuit daar het hart fijn te knijpen. Zo zal ‘Goodbye Dear Friend’ geen mens onberoerd laten en bij menig afscheidsdienst de rouwende begeleiden in hun afscheid. Je moet haast van steen zijn, wil je er niet van vol schieten.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies

Moon & Sun – The Wild Things

Het is alsof Beach HouseThe XX en Catpower elkaar vinden op ‘The Wild Things’. In zes nummers weet de Zweedse Monica Tormell met minimale middelen een beklemmende, maar warme sfeer neer te zetten. Als een onheilspellende strandwandeling op een Caraïbisch wit strand. Op het eerste gezicht een liefelijk en romantisch plaatje, maar onder het zachte zand schuilt de ellende. Deze ep op Beep! Beep! Back Up The Truck heeft die zelfde spanning. Op de achtergrond trekt de plaat de aandacht naar zich toe door de schoonheid van de stem (die doet denken aan Sarah White), maar als je aandachtiger luistert, speelt het mysterie zich rondom deze stem af.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus), Nederland