Tagarchief: deer tick

Herfstmuziek – Goodbye, Dear Friend

(Door Tjeerd) Terwijl de zon laag over de velden net buiten Moergestel schijnt, schalt uit mijn boxen de stem van John McCauley. Rauw, een beetje vies en verdomde eerlijk. Maar vooral ook net op het verkeerde moment. Tranen zwellen op in mijn ogen wanneer Deer Tick met krakende stem afscheid neemt van een overleden vriend, ‘…and you carry on/in pictures and in songs…’. Ik zit in mijn auto om afscheid te gaan nemen, om plaats te geven aan verlies en heb al de hele dag alles kapot gerationaliseerd. Maar hier is niet tegen op te redeneren. En dat is ook meteen de basis voor mijn haast onbegrensde liefde voor muziek.

 LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Sounds Tilburg

Deer Tick – Born On Flag Day

Born On Flag Day eindigt na een stilte van pakweg drie minuten met een half dronken live versie van ‘Goodnight Irene’. Niet de beste versie dus van deze van Leadbelly bekende traditional, maar wel tekenend voor dit album. Met een geluid alsof opgenomen in de douchecabine van de studio na een avond doorzakken na de geslaagde opnames waar toevallig nog een microfoon van aan is blijven staan, ademt deze cover alle puurheid en eerlijkheid uit die de band over de tien voorgaande nummers toont.

Rauw, direct, soms zelfs rammelend biedt Deer Tick ouderwetse country en folk waar met een grof stuk schuurpapier over is gegaan. Folk die meer recht heeft zich punk te noemen dan bands als Green Day, Blink 182 en al die andere popbandjes met gekleurd haar. Ruig en oprecht, met de geleefde ziel van een 80-jarige die 60 jaar gevangen heeft gezeten in de Dust Bowls van Woody Guthrie.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies

Deer Tick – The Black Dirt Sesions

“Het hoeft niet zuiver, het moet oprecht.”, dat moet John McCauley hebben gedacht toen hij met krakende stem oversloeg bij de afsluitende tonen ‘Christ Jesus’, de intense eindknal van de The Black Dirt Sessions. Op dat moment heeft iedere enigszins empathische luisteraar al mening traantje geplengd, maar dit is het moment waarop de sluizen opengaan.

McCauley covert hier zichzelf, ‘Christ Jesus’ staat in originele versie op het debuut uit 2007, maar het is zo’n nummer dat niet vaak genoeg gespeeld kan worden. En daar staan er meer van op The Black Dirt Sessions. Met name de ballads van deze folkrock band weten zich in de onderbuik te boren en vanuit daar het hart fijn te knijpen. Zo zal ‘Goodbye Dear Friend’ geen mens onberoerd laten en bij menig afscheidsdienst de rouwende begeleiden in hun afscheid. Je moet haast van steen zijn, wil je er niet van vol schieten.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies

Deer Tick – Divine Providence

Rauw, raspend en direct was altijd een gegeven in het geluid van Deer Tick. Alt-country die de wortels vindt in de al oude Amerikaanse folkanthologie, maar even goed rammelt en bijt als een punkband.

Op Divine Providence – eind 2011 al uitgekomen in de VS, maar nu pas officieel hier te krijgen – is dat niet anders. Country met een punkvibe, zij het nu in omgekeerde evenredige verhoudingen. Frontman John McCauley geeft zelf aan dat de band met het vierde album de sfeer van liveshows wil vangen.

En je ziet het voor je. Al in de eerste tonen schets zich het beeld van een redneck-countrybar waar achter gaas een met The Stooges- en Ramones-genen gemanipuleerde countryband staat te spelen. Het gejoel klinkt bijna door in de achtergrond en je hoort de flessen bijna tegen de muur kapotslaan.

 LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl