Tagarchief: excelsior

Hallo Venray – Show

Er zijn 25 jaar verstreken sinds het debuutalbum You Don’t Hit A Guy With Glasses On van Hallo Venray. Show is inmiddels alweer het dertiende album in een kwart eeuw tijd, maar van sleetsheid lijkt geen enkele sprake.

20140314-124938.jpg
Sterker nog, Show is een van de beste platen, zo niet de beste plaat, die de Haagse band gemaakt heeft. Veertien nummers waarin stap voor stap de dag van ochtend tot ochtend wordt doorlopen, aldus de band. Het dromerige einde van afsluiter Daybreak sluit dan ook naadloos aan op het lome begin van opener Airy.

Het is een brandende americanaballade, traag voortgestuwd door een simpel, maar repetitief drummotief. Het vertraagde geluid van het krieken van een dag waar duidelijk iets te gebeuren staat. En dat is geen loze belofte, want in de dertien nummers die volgen op Airy is geen zwak moment terug te vinden.
LEES HIER VERDER

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, Nederland, NU.nl

traumahelikopter – traumahelikopter

Ruwe, ongepolijste en energieke rammelrock; de afgelopen jaren lijkt haast uit het niets een nieuwe golf aan garagerock en punkbands over het muzieklandschap heen te spoelen.

Mikal Cronin, Ty Segall en hele vloot aan jongemannen gewapend met een gitaar, fantastische riffs en verslavende hooks in hun slipstream veroveren optreden na optreden, plaat op plaat nieuwe zieltjes

Ook Nederland heeft zo haar eigen lading nieuwe rockhelden. Mozes & The Firstborn uit Eindhoven, dat onlangs bij Top Notch heeft getekend, en traumahelikopter uit Groningen (Noord) lopen voorop. Na twee singles op Kogar Records en Kuriosa rammelt het trio, bestaande uit twee gitaristen en een drummer met een half drumstel, nu zijn eerste titelloze langspeler vol.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder BKS, CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl, Sgaaflijst

Traumahelikopter – Kids/Bad Day 7″

The best way for a drummer to stick around with Traumahelikopter is to not learn or unlearn how to drum. Two toms and a crash is all you need to be able to play and preferably not with too many variations. The trio hailing from the upper north of the Netherlands wants to sound like a racket; dirty, sweaty and catchy as hell. Two guitars, two singers and a guy who beats two pots and a pan. Reminiscent of lofi blues punk bands such as The Oblivians, Traumahelikopter perfectly fits the current garage rock wave lead by Ty Segall playing catchy pop tunes in an uncompromising and forward focused fashion. Bad ass pop tunes that rock like a boat on full sea in the midst of Sandy.

In the last few years they have conquered many rock ’n roll heart with simple, raw and pure rock ’n roll, leaving a small film of sweat and passion on every stage they stood on, solo or as opening act of Mikal Cronin, Segall and the likes.

A passion which is also captured in Kids and Bad Day on the 7″ preceding their self-titled full length debut. Both are taken from the record and not only capture the essences of the band’s live performances, but also give a clear idea of the 28 minutes of sheer garage punk that this full length is going to give. Especially Kids is one of those fist-pumping-shout-a-long garage rock anthems that immediately can be sung along and never leave your audio memory again. One of the best out of the eleven tunes on the debut, but the other ten (including Bad Day) will be amongst the best and dirtiest rock songs you are about to hear in 2013.

3 reacties

Opgeslagen onder BKS, English, Le Guess Who?, Nederland, veelwoordenvooreensingle

The Horse Company – Olympus

Na het rootsrockdebuut heeft The Horse Company met Olympus besloten er een indiesausje overheen te gooien. Een fijne mix van Pedro The Lion, Guided By Voices en Kings Of Leon is het resultaat.

Foto: Excelsior

Om hier achter te komen, moet je echter wel een paar keer naar deze plaat luisteren. Olympus is geen plaat die direct goed in het gehoor ligt. Sterker nog, bij een eerste luisterbeurt zul je zelfs geneigd zijn om heel hard op stop te drukken.

Net als door David Bazan, Will Oldham of Robert Pollard wordt de emotioneel-geladen-net-niet-vals toon opgezocht. Alleen lijkt Hilberdink in bijvoorbeeld Starting To Get Better net over dat lijntje heen te stappen.

LEES HIER VERDER

2 reacties

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland

Anne Soldaat – Anne Soldaat

De afgelopen weken was Anne Soldaat te zien en te horen de tv-show De Beste Singer-songwriter Van Nederland, als gitarist in dienst van de competitie. Een plek die hij ook in neemt achter Tim Knol in diens begeleidingsband.

Verder nam hij naast Paulusma plaats in de band Daryll-Ann. Een plek nét buiten het scherpste wit van de spotlight, maar daarmee geenszins minder bepalend. Met zijn tweede album zet hij zichzelf in het grote licht zet en laat Soldaat zijn kunde als zanger en liedjessmid wederom gelden.

Hoewel opgenomen in dezelfde condities en met dezelfde bezetting als zijn debuut (Soldaat en producent/multi-instrumentalist Jason Falkner spelen vrijwel de hele plaat vol) is de eigen naamdragende tweede geen carbonkopie geworden van voorganger In Another Life uit 2009.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl