Tagarchief: japandroids

The Datsuns – Death Rattle Boogie

Dé nieuwe Beatles, dé beste liveband, dé redding van dé rock-‘n’-roll; de Britse muziekpers is dol op dit soort stempels en strooit er wijds mee. Begin deze eeuw richting The Datsuns, een kwartet uit Nieuw Zeeland.

Opgepikt door de inmiddels overleden Britse diskjockey John Peel lag de band dan ook een gouden toekomst te wachten. Met stevige rockriffs met een goede hang naar de jaren zeventig en genoeg vonken in de onderbuik om elk podium in vuur en vlam te zetten.

Maar de rock-‘n’-roll behoefde klaarblijkelijk geen redding, de Britse pers schoof door naar de volgende aanstormende superheld en zonder cape bleef The Datsuns, nu niet langer dé hype, heerlijke ronkende rockalbums maken. Death Rattle Boogie is daarvan alweer de vijfde.

LEES HIER VERDER
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

Sgaaflijst 2

1) Japandroids – Celebration Rock

  • “Waar Japandroids op debuut Post-Nothingnog met angst de dood tegemoet keken, wordt op de opvolger het leven met het nodige vuurwerk bezongen. Een leven dat komt met ouder worden en terugblikken op een roekeloze jeugd (Younger Us) zonder je in aspiraties te laten remmen (The House That Heaven Built).”

2) The Angelic Process – Coma Waering

  • “Vanaf de eerste zware aanslagen in My Blood Still Whispers tot aan de wegstervende klanken in Mouvement – Shielded By Death/Suspended In Light wordt in een mix van doommetal, industrial, ambient en noise een apocalyptische dreiging neergezet.”

3) A Place To Bury Strangers – Worship

  • “Op Worship, het derde album van A Place To Bury Strangers, wordt die lijn doorgezet. Maar tegelijkertijd zoekt “de luidste band van New York” ook de nuance en de rafelranden van de pop op.”

4) Kelan Philip Cohran & The Hypnotic Brass Ensemble – Kelan Philip Cohran & The Hypnotic Brass Ensemble:

  • “Avontuurlijke brassband met jazz, balkan en hiphop in de Sun Ra blender. Luister hier naar het nummer Cuernavaca.”

5) Cloud Nothings – Attack On Memory (Lees Gonzo (Circus) 108 voor de hele review):

  • “Ongecompliceerd vier, vijf of zelfs acht minuten dezelfde rif herhalen tot aan de direct klap. Vijfendertig minuten energiek en aanstekelijk, of zoals Sebadoh het ooit stelde; Just give me indierock!. Nou, luister hier, op een gouden dienblad.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Sgaaflijst

Sounds Like(s) Incubate – Japandroids

Jonger worden. Het zit er niet in. Hoewel elke dertigplusser het wellicht zou willen proberen is het niet mogelijk om de klok terug te draaien naar die jaren van ongedwongen vrijheid. Begin twintig, net van huis, een studie met een opkomstplicht als wassenneus en nieuwe vrienden voor het leven die de weg naar de kroeg beter kennen dan die naar de bibliotheek. Vrij-heid. Tot diep in de nacht op de rand van een slaapbank praten over The Afghan Whigs, een fles whisky bij de hand. Feesten van studieverenigingen afstruinen, omdat het kan. En de volgende dag een enorme behoefte aan appelsap.

 LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder Incubate, Sounds Tilburg

Japandroids – No Singles

Japandroids - No SinglesPost-Nothing van Japandroids was voor mij een van de grootste verrassingen van 2009. Bij een enkeling prijkte dit album ergens in het eindlijstje, maar helaas was het debuut van dit duo uit Vancouver velen ontgaan. De ongecompliceerde noiserock, de meebrulliederen voor de oudere jeugd over de verloren onschuld en het verlangen naar ‘gewoon meisjes jagen in de zon met het strandzand tussen de tenen’ is echter niet gebonden aan 2009 en verovert dit jaar alsnog vele harten. Tijd dus om de twee ep�s die aan Post-Nothing vooraf gingen opnieuw uit te brengen. No Singles is daarmee een heerlijk document waar in de groei en de potentie van de band naar het debuut toe te horen is.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, File Under, Incubate

Japandroids – Celebration Rock

Met de borstkast tegen de podiumrand aangeduwd, geladen met een euforisch gevoel van leven, de gebalde vuist hoog in de lucht en stembanden die meeschetteren met twee heren op de bühne; Celebration Rock is de viering van dat gevoel.

Waar Japandroids op debuut Post-Nothingnog met angst de dood tegemoet keken, wordt op de opvolger het leven met het nodige vuurwerk bezongen. Een leven dat komt met ouder worden en terugblikken op een roekeloze jeugd (Younger Us) zonder je in aspiraties te laten remmen (The House That Heaven Built).

Opvallend daarbij is dat zanger Brian King ten opzichte van Post-Nothing uitgebreidere teksten is gaan schrijven. Niet langer beperkt hij zich tot een herhaling van simpele doch pakkende meekrijskreten, hij schrijft nu kleine stukjes rockpoezië.

LEES HIER VERDER

4 reacties

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Incubate, NU.nl

Japandroids – The House That Heaven Built

Om de ruimte tussen het debuut Post-Nothing en de opvolger enigszins op te vullen, besloot Japandroids om een aan een serie singles te beginnen. Nummers die het duo in het drukke tourprogramma opnam, de A-kant een nieuw werk, de B-zijde een bewerking van andermans werk. Dat leverde naast hét strijdnummer voor de oudere jongeren – Younger Us – drie verrassende covers op. Big Black, X en PJ Harvey kregen in 2010 alreeds een Japandroids overjas aangemeten.

In aanloop naar Celebration Rock, dé opvolger, komt het punkrock duo nu met de vierde in deze serie; The House That Heaven Built. Een single die na ruim een jaar een band toont die net zo constant is als het artwork, maar even goed ervaring en groei van dit eeuwig tourende tweetal laat horen. De A-kant – die ook op Celebration Rock zal komen – ligt in de lijn van de rauwe en energieke punkrock van Post-Nothing, maar met een veel schonere productie. Het geluid van een natte kartonnen doos dat mede de charme bepaalde van het debuut is naar achter geschoven, maar daardoor komt het Canadese tweetal wel scherper en helderder uit de boxen zij het minder verrassend dan de eerste luisterbeurt van Post-Nothing drie jaar terug. Toch is het eeen winst, vooral versterkt door het feit dat de band met twee jaar intensief touren ook strakker is geworden.

Voor de B-Kant is deze keer in de discografie van Nick Cave & The Bad Seeds gedoken. Jack The Ripper wordt in een dreigende en gruizige noisemuur verbouwd. Japandroids maakt het nummer eigen zonder eigenlijk heel ver af te wijken van het origineel op Henry’s Dream. Een prachtig voorproefje van de aankomende plaat en wellicht een must-have voor de liefhebbers van de lawaaierige, energieke en ongecompliceerde anthematische garage punk.

Bestel de single hier

5 reacties

Opgeslagen onder Incubate, veelwoordenvooreensingle