Tagarchief: le guess who?

Gegrepen door Mono, een postrock topper

Eigenlijk zou ik mij deze week enkel bezig moeten houden met het in luisteren voor Incubate volgende week. The MenJapandroidsNapalm DeathAngel OlsenYann TiersenMogwaiRichard Buckner en een waslijst aan nog zo’n 300 andere acts, tentoonstellingen en presentaties die de tweede week van september Tilburg weer zeven dagen lang zullen ombouwen tot een paradijs van de ondergrond en tegenstromingen.

MONO LEES HIER VERDER
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, De Jaap, Konkurrent

Le Guess Who? is breed en gevarieërd

Op 24 november gaat voor de vijfde keer het stadsfestival Le Guess Who? van start. Vier dagen wordt verspreid over acht locaties de betere alternatieve muziek, variërend van neoklassiek tot hiphop, noiserock, dance en slowcore, uitgelicht.

Daarnaast loopt op zaterdag 26 november parallel aan het hoofdprogramma ook een programma onder de naam Le Mini Who?. Georganiseerd door het Utrechtse label Beep! Beep! Back Up The Truck spelen verschillende artiesten in winkels en restaurants rondom de Voorstraat in Utrecht.

Opkomende Nederlandse artiesten als Case Mayfield, Het Gloren en Split Milk zullen daar te zien zijn. Maar ook Swearing At Motorists en Richard Buckner, die ook op het hoofdprogramma te vinden zijn, nemen plaats in de Voorstraat.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, Le Guess Who?

Forest Fire – Staring At The X

Bij bosbranden denken we al snel aan een grote vurige vlakte, waar geel-oranje vlammen in felle uitschieters de hemel aflikken. Niet vaak staan we stil bij de smeulende onderlaag, die vaak nog weken door schroeit. Toch lijkt Forest Fire zich op de tweede juist daar op te richten.

Broeiende stadsamericana, waarin folk samenkomt met drones, elektronica, wave en psychedelica; een traditioneel plattelandsgeluid vertolkt met de klanken van de stad. Daarin doet het New Yorkse Forest Fire op Staring At The X denken aan alternative countrypioniers als Souled American en Jackie-O Motherfucker.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Le Guess Who?, NU.nl

My Brightest Diamond – All Things Will Unwind

Drie jaar zijn verstreken sinds A Thousand Shark’s Teeth. Een periode waar in Shara Worden moeder werd, terug naar Detroit verhuisde en de wereld zich dieper de economische crisis in worstelde.

Dit alles is terug te horen op het derde album van My Brightest Diamond, het muzikale vehikel van Worden. Zo is High Low Middleeen duidelijke aanklacht tegen de hoge werkloosheid in haar thuisstad en krijgen inThere’s A Rat de bankiers het te verduren.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Le Guess Who?, NU.nl

Part Chimp – Thriller

Haal je glaswerk en alles wat van de plank kan trillen of breekbaar is uit je kast voor je deze plaat op zet. Thriller is geen onpasselijke verwijzing naar het gelijknamige album van wijlen Wacko Jacko, maar een waarschuwing voor de resonantie die deze over de top stonernoise gaat veroorzaken. Bij normaal volume trilt elk los deurtje al mee en dit is geen plaat om op ‘normaal’ volume te spelen. Nee, eigenlijk moet er op deze jewelcase een sticker: “Warning! This record must be played at extremely high level.”.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Le Guess Who?

Panda Bear – Tomboy

In het afgelopen decennium is Animal Collective uitgegroeid tot een van de invloedrijkste bands in de experimentele indierock. Zwaar gelaagde, multi-ritmische psychedelische rock met de nodige samenzang leveren keer op keer verrassende albums op. En ook de individuele leden zorgen keer op keer voor spannende albums.

Zo is Tomboy alweer het vierde solo album van Noah Lennox, beter bekend als Panda Bear. Een hele opgave na het warme, sfeervolle en zonnige Person Pitch, dat met een van de betere albums van 2007 was.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Le Guess Who?, NU.nl

Nurses – Dracula

Nachtmerries, badend in angstzweet wakker worden. Het eerste nummer van Dracula heet Fever Dreams, maar dat had even goed de titel van de hele plaat kunnen zijn. Want zelfs de meest vrolijke liederen op deze plaat hebben een beangstigende onderlaag.

Het geluid van het Amerikaanse trio is het best te beschrijven als een mix van het jaren zeventig-feestje bij de achterburen en het jaren tachtig-feest bij de buren die in flarden door het enkelglas de slaapkamer binnensijpelt.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Le Guess Who?, NU.nl