Tagarchief: Longlist

Cold Specks – I Predict A Graceful Expulsion

Als een warme wollen deken wikkelt de soulvolle gospelstem van Al Spx zich in albumopener The Mark om je lichaam, een bescherming tegen de dreigende koude van de invallende duisternis die gaat komen.

Cold Specks combineert op het debuut I Predict a Graceful Expulsion donkere donderwolken aan de horizon met folk, kale soul en gospel en de krakende maar vaste stem van de 24-jarige zangeres en liedjessmid als vaste leidraad. Die stem heeft amper begeleiding nodig, het staat op zichzelf al als een huis.

Het fundament onder dit huis bestaat veelal uit slechts kleine, trage, maar onheilspellende arrangementen. Nummers bestaande uit herhalende gitaar- of pianomotiefjes aangevuld met kleine accenten van strijkers en blazers. Geen toon teveel, het is vooral de spanning tussen de tonen die leeft.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

Actress – R.I.P.

Desolaat, het geluid van flikkerende TL-buizen, een gemankeerd muziekdoosje, zware grommende bastonen en dromerige tonen uit een vervormd klokkenspel. R.I.P., het derde album van producer Actress, is een verhaal vol vervreemding.

Meer een op ambient gestoelde plaat dan een danceplaat, zet Darren Cunningham hier voornamelijk sferen neer. Een enkele keer komen beats naar voren, dreigend, neigend naar Detroit-house. Maar dat wel gecombineerd met een gelaagdheid en detaillering van minimal-techno.

Ver achter de beat verstopte bluesriedeltjes op een piano, een tweede hogere en tegendraadse melodielijn, vervormde stemsamples, alles welhaast om een gevoel van verwarring te scheppen. Een goed uur heb je het gevoel te luisteren naar verloren klanken, die het gevoel van verlies beschrijven.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Nate Hall – A Great River

Nate Hall, voorman van US Christmas, zet in het derde nummer van zijn solodebuut A Great River de muzikale kaders waarin hem te plaatsen zelf sterk neer. Kathleen van Townes Van Zandt wordt daar op bezwerende en origineel erende wijze gecoverd.

De enige cover op A Great River, maar het valt geenszins uit de toon. Hall duikt in de donkere americana, met de wortels stevig verankerd in een traditie van singer-songwriters, van Woody Guthrie tot David Eugene Edwards en Kurt Vile. Duister en dreigend doorloopt Hall verhalen uit het gootsteenputje van de samenleving.

Ondersteund met minimale middelen, veelal slechts een akoestische gitaar aangevuld met een donker grommende – aan doom en postcore refererende – gitaar, galmen de nachtmerries van Hall door de kamer.

 LEES HIER VERDER 

3 reacties

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Huoratron – Cryptocracy

Het doolhof van Pac-Man is afgebroken en boosaardige happertjes jagen hem op, terwijl zijn ware, overactieve aard naar boven komt. Dat is in een zin het geluid van het debuut van Huoratron.

De Finse producer Aku Raski gebruikt twee gemodificeerde Game Boy-consoles om zijn chiptunetechno neer te zetten. Explosieve en rauwe 8-bit die bij momenten aan de hardere werken van Chemical Brothers doet denken. Maar dan wel met de absurditeit van Aphex Twin, soms hintend aan de electronoise en breakcore van Jason Forrest.

Donkere en gejaagde beats die op een manische wijze, haast onnavolgbaar, door elkaar worden verweven. Doorspekt met sirenes en andere alarmerende geluiden, die op een opwekkende en vreemd prettige wijze op de zenuwen werken.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

The Sugarettes – Destroyers Of Worlds

Een goed popliedje werkt verslavend. Wil jij steeds opnieuw aanzetten en meeblèren. Op den duur hoor je het zelfs de hele dag, heeft het zich een plaatsje in het hoofd afgedwongen en zing je het te pas en te onpas.

Destroyers Of The World, het tweede album van The Sugarettes, staat vol met deze drugs. Love In StereoMaybe You’re Broken Hearted Too?Kon’nichiwa – om maar drie vrij willekeurige titels te noemen – zijn nummers die je bij de eerste luisterbeurt al mee gaat neuriën.

Aanstekelijke en herkenbare popmelodieën verpakt in kleine pakjes noise, waardoor ze toch af en toe even tegen de haren in strijken. De band uit Eindhoven rond Joep van Son en Mariska Louman is in het geluid duidelijk beïnvloed door de eerste helft van de jaren negentig.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl

Space Siren – Mr Wagner, Please Give Us A Call

Salmiak en suiker. In kleine bolletjes verpakte smaakexplosies, die na een proces van nauwkeurig en voorzicht zuigen door een klein gaatje in de suikerwand in een scherpe golf door het zoet heen snijden. Een heerlijk contrast in smaken.

Het debuut van Space Siren, in 2005 geboren uit de restanten van Seesaw, is als zo’n salmiaksnoepje. Met Mr Wagner, Please Give Us A Call van begin tot einde gevuld met zoetgevooisde pop, scherp snijdende shoegaze en noiserockgitaren floreert de band uit Voorhout in contrast.

De zwoele, soms angstig verleidelijke stem van Gwendolien Douglas (ergens tussen Kim Gordon en Kim Deal) wordt als door een psychiatrische dwangbuis omwonden met snerpende geluidsgolven. Daar onder drumt drumster Duivenvoorde de overgebleven kieren haast dwangmatig dicht.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl

Breton – Other People’s Problems

Breton is de moderne groepsvariant op de Homo Universalis: een collectief dat alles kan. Eerder al maakte het video’s en remixen voor anderen, zoals Tricky, nu komt de band met een debuut waarop vele stromingen samenkomen.

Als exponenten van de huidige YouTube-generatie put het gezelschap uit de gehele muziekgeschiedenis. Neem openerPacemaker, hierin komt lo-fi leftfield-hiphop samen met de wiebelende bassen en breakbeat van dubstep, waar als derde laag een poparrangement met strijkers worden toegevoegd.

Een vorm die in Electrician wordt doorgezet, zij het hier aangevuld met een muur aan schurende orgels en belletjes. Geknipt, geplakt en gesampled balanceert de band op de grens tussen alternatieve hiphop, indiepop en triphop.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl