Tagarchief: maart

De Kift

De Kift in De Nwe Vorst 00000278

Een reactie plaatsen

maart 15, 2013 · 11:50 am

The British Expeditionary Force – Chapter Two: Konstellation Neu

Het contrast in opnamewijze tussen Chapter One: A Long Way From Home en het tweede deel van het geplande drieluik kan niet veel groter zijn.

Was eerste voornamelijk ontstaan over het internet, voor Chapter Two sloot de band zich op in één ruimte. Het verschil direct hoorbaar in een warmer en hechter geluid.Chapter Two: Konstellation Neu zet een mix van indierock, postrock en elektronica door die reeds op deel een te horen was.

Toch voelt het veel meer als een geheel. Een traag geheel, want Justin Lockey – kernlid van The British Expeditionary Force en voorheen lid van een eveneens tongbrekende band – yourcodenameis:milo – heeft geen haast.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Bear In Heaven – I Love You, It’s Cool

Elke recensie van dit album zal met de website beginnen. En dan met name de ruis in de achtergrond. De stream van het nieuwe album is namelijk vertraagd tot een totale speelduur van 2709 uur.

Dat zijn 113 dagen, waarvan op het moment van schrijven nog vier te gaan. Dan is de volledige plaat van begin tot eind afgespeeld en wordt hij officieel op normale snelheid uitgegeven. Een ludieke promo campagne, een kunstproject en een goede (1 april-)grap in één.

Op volle snelheid leunt Bear In Heaven zwaar op psychedelische indierock en de meer experimentele elektronica. Muziek die het gebruik van parafernalia overbodig maakt, daar deze luistert als een kleurrijke trip. Meer nog dan op Beast Rest Forth Mouth worden de nummers gedragen door elektronica.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Le Guess Who?, NU.nl

AU – Both Lights

Alsof iemand een strijker van postrock, jazz, sambal en psychedelische folk in de kamer gooit, zo knalt AU op Both Lights in de eerste minuten uit de boxen. Opgejaagde drumsalvo’s, gitaren en synths voortgeduwd door een diepe bassaxofoon.

Epic, zoals de opener is gedoopt, trekt meteen de aandacht. Alle ingrediënten in vol ornaat aanwezig, in felle, heldere kleuren net als de gelaagde mineralen op de hoes. Symbolisch voor de gelaagdheid in Both Lights en typerend voor de experimenteerdrang van de kernleden Luke Wyand en Dana Valatka.

Percussie gedreven psychedelische indiefolk met jazzinvloeden, die refereert aan de begin jaren van Animal Collective, maar ook aan stadsgenoten Menomena en Ramona Falls. Bol, met een breed en gevarieerd instrumentarium, waarop gerenommeerd saxofonist Colin Stetson (Arcade Fire) een belangrijke rol speelt.

 LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Deer Tick – Divine Providence

Rauw, raspend en direct was altijd een gegeven in het geluid van Deer Tick. Alt-country die de wortels vindt in de al oude Amerikaanse folkanthologie, maar even goed rammelt en bijt als een punkband.

Op Divine Providence – eind 2011 al uitgekomen in de VS, maar nu pas officieel hier te krijgen – is dat niet anders. Country met een punkvibe, zij het nu in omgekeerde evenredige verhoudingen. Frontman John McCauley geeft zelf aan dat de band met het vierde album de sfeer van liveshows wil vangen.

En je ziet het voor je. Al in de eerste tonen schets zich het beeld van een redneck-countrybar waar achter gaas een met The Stooges- en Ramones-genen gemanipuleerde countryband staat te spelen. Het gejoel klinkt bijna door in de achtergrond en je hoort de flessen bijna tegen de muur kapotslaan.

 LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

Grinderman – Grinderman 2 RMX

Een Grinderman 3 zal er niet komen. Eind 2011 laat de garagerockincarnatie van Nick Cave en enkele Bad Seeds weten per direct de gruizige gitaren aan de spreekwoordelijke wilgen te hangen.

Grinderman 2 RMX is een afsluiting van dat hoofdstuk in de bijna veertigjarige muzikale carrière van Nick Cave. Een afsluiting waarvan de recensie welhaast wordt geschreven door de hoes zelf. De dreigend grommende wolf die Grinderman 2 sierde is weg, terwijl de rest van de kamer hetzelfde is gebleven.

En dat geldt helaas ook voor een gedeelte van de remixes en herinterpretaties op dit album. De basis, het liedje, de titel blijft hetzelfde, maar de gruizige grom is weg. Nummers om niet te lang bij stil te blijven staan, vooral ook omdat er ook geslaagde bewerking opstaan.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

White Hills – Frying On This Rock

Met albums van Unsane, Sonic Youth, Helmet en Swans op zijn cv, weet je enigszins wat je mag verwachten met Martin Bisi achter de knoppen. Het derde album van White Hills belooft een geluidstsunami te worden.

Een belofte die met Pads Of Lights direct wordt waar gemaakt. Meteen ook is duidelijk dat White Hills hier voor een andere aanpak heeft gekozen. Voor het eerst zijn Dave W. en Ego Sensation de studio in gegaan met voorgekookte plannen, die in de opener resulteren in sterk riffgeoriënteerde spacerock.

Dat betekent echter niet dat Dave W. zich niet langer verliest in zijn gitaar. De basis eronder is alleen meer gestructureerd, soms haast als een industriële mantra, zoals in Robot Stomp, dat elf minuten doordreunt op één akkoord.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl