Tagarchief: Mile me Deaf

Sounds Like(s) Incubate – M185

Dat jaren 1990 indierock in Wenen aan een nieuwe jeugd is begonnen, was de oplettende Incubate bezoeker de afgelopen twee jaar vast niet ontgaan. In 2013 brak Sex Jams met een energieke combinatie van melodie en dissonante gekheid Cul De Sac af en in 2014 stortte Wolfgang Möstl van Mile Me Deaf in een al […]

https://soundstilburg.wordpress.com/2015/08/25/sounds-likes-incubate-m185/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

De Rammelpop van Sex Jams en Mile Me Deaf

Rammelpop, het soort dat begin jaren ’90 gemaakt werd door bands als Pavement, Sammy, Sebadoh en vele andere vergelijkbare bands, ik heb er een zwak voor. Een goede hook, een knipoog, een handvol aan dissonanten en een melodielijn die ergens – al is het maar voor even – spaak loopt, ik word warm van binnen en begin al snel mee te tikken, glimlachen, neuriën en in extreme gevallen mee te zingen. Zo erg zelfs dat mijn vriendin geregeld verzucht dat niet alles wat lawaaierig is ook goed is.

Zo ook met Sex Jams. Elke keer als ik deze combo uit Oostenrijk in huize Van Erve opzet, weerklinkt hetzelfde commentaar; Sommige mensen zouden gewoon níet moeten zingen! Niet! Doen!”. Een reactie die velen met haar zullen delen. Maar ik word er wezenloos gelukkig van, de tergende tegendraads schreeuwerige en hengelende wijze waarop de frontvrouw haar vocalen tegen de Pavementesque indiepop inwerpt; sexy subversief.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jaap, Incubate, Interview

Incubated XL in 013 en Cul de Sac

Zeven bands en één dj op één avond verspreidt over twee zaaltjes slechts van elkaar gescheiden door een weg en een pleintje. Tjeerd van Erve deed voor The Post Online verslag van Incubated XL op 11 januari en zag er zes hoogtepunten van Eurosonic, speciaal voor het Tilburgse publiek geselecteerd door de programmeurs van Incubate en 013.

White Fang in Cul de Sac

Doofheid vs. opgespoten lippen
Ah mai, wat waren het eind van de jaren 1980 mooi. De zon scheen altijd, college rock was booming, Sonic Youth bracht een meesterwerk uit, een stel geflipte studenten bedachten dat het wel een leuk idee was om in een band genaamd Trottoir te gaan spelen en de leden van Mile Me Deaf speelden in de zandbak (als ze al geboren waren). Onbevangen tijden waren het, waarin alles puur was, eerlijk en een mooi liedje gewoon een mooi liedje zonder opgespoten lippen en een goede marketingmachine. Tien snaren, een paar potten, pannen en drie mannen met een liedje en een drive deze overal te spelen, tot de doofheid erop volgt; Mile Me Deaf.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder BKS, Concertverslagen, De Jaap, Incubate, Konkurrent, Le Guess Who?, Sounds Tilburg