Tagarchief: nikoo

Iskaa & The Red Cars – Iskaa & The Red Cars

Het tweede album van The Sugarettes is nauwelijks in de schappen van de betere platenzaken geland, of de volgende release staat al in de coulisse te trappelen. Het muziekcollectief uit Eindhoven dat onder andere The Sugarettes, Nikoo[V] en Arie Wubbo heeft voortgebracht, heeft in Iskaa & The Red Cars een nieuwe muzikale uitlaatklep gevonden. Nu met Mariska Louman centraal, omringend door leden uit voornoemde bands en Joep van Son achter de knoppen. Samen met Rob Bours hebben ze vier nummers op band gezet die het midden houden tussen SaladPJ HarveyThrowing Muses en Medicine, de fijnere indiepop en shoegaze uit de vroege jaren 1990. Niet een erg nieuw geluid, maar de frisse wind uit Eindhoven waait hard.

LEES HIER VERDER
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gonzo (Circus), Nederland, veelwoordenvooreensingle

Arie Wubbo – De Ultieme Roadmovie (op papier) OST #de_ultieme_cd_recensie

In een wereld waar uitgevers zich de haren uit het hoofd trekken wat te doen met de digitalisering, lijkt Arie-Wubbo de oplossing. Het boek 2.0, gewoon op papier.

QR-codes om het lezen te vergemakkelijken, een telefoon-app en zelfs een officiële soundtrack. Arie-Wubbo, De Ultieme Roadmovie (Op Papier) is een totaalpakket rond de reis van Arie-Wubbo opzoek naar zijn (onbekende) droomvrouw. Of beter, zoals elke roadmovie, opzoek naar zichzelf. Weg van die knoop in de buik.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl

Nikoo – Friends & Family

Als noiserockliefhebber is het moeilijk niet enthousiast te geraken wanneer feedback, het geluid van gebroken versterkers in een echoput en de vocalen uit een galmbak, de boventoon voeren op een album. Toch moet je kritisch blijven. Niet elke act die scheurend of gruizig klinkt, maakt ook werkelijk mooie liedjes. Vaak is het ook gewoon een manier om het onvermogen om een fatsoenlijk nummer te schrijven, te maskeren.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder CD recensies, File Under, Nederland

Recensie: A Place To Bury Strangers (Effenaar, Eindhoven), 15-07-2011

Oliver Ackermann, zanger/gitarist van A Place To Bury Strangers, heeft onder gitaristen al enige tijd een heldenstatus. Niet zozeer van wegen zijn rol in wat “de luidste band van New York” zou moeten zijn, maar dankzij de vervormingskastjes die hij alreeds een kleine tien jaar op de markt brengt. Death By Audio, de naam zegt genoeg. Even als het eerste pedaaltje dat hij ooit in elkaar soldeerde én patenteerde; Total Sonic Annihilation. Ackermann houdt van luid, vervorming, feedback en de techniek achter luid, vervorming en feedback. Twee passies die samenkomen in A Place To Bury Strangers.

LEES HIER VERDER

1 reactie

Opgeslagen onder Concertverslagen, Gonzo (Circus), Incubate

Here’s Your Future in 013, 22 mei 2011

Persoonlijk bevind ik mij op een punt in mijn leven waar een groot gedeelte van mijn toekomst al achter mij ligt. Een punt waarop terugblikken minstens zo belangrijk is als de blik in de toekomst. Een punt waarop bagage gaat wegen, en herhaling gaat opvallen. En met die gedachte had ik afgelopen zondag (22 mei) naar Here’s Your Future in 013 kunnen afzakken. Verzuurd brommend had ik dan nu kunnen schrijven dat de toekomst niets nieuws brengt. Psychedelische neo-folk, ritmische westcoast pop, noisy jaren ’90 indierock, springerige postpunk, shoegaze, experimentele folkpop en proto-punk garagerock, iets met een reclame van een drankje dat net iets minder smaakt dan het drankje waar het op wil lijken.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, Gonzo (Circus)