Tagarchief: noise

Sounds Like(s) Reviews – Strange Wilds

bad ass music

https://soundstilburg.wordpress.com/2015/06/29/sounds-likes-reviews-strange-wilds/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Sounds Like(s) Reviews – Deaf Wish: Pain

Als een band zichzelf Deaf Wish noemt en het debuut de naam Pain meegeeft, dan wordt er een bepaalde verwachting gecreëerd. Een verwachting die er vooral voor zorgt dat wanneer je de plaat voor het eerst aanzet, je zuinig bent met het volume; je wilt immers niet direct afscheid nemen van je gehoor of de […]

https://soundstilburg.wordpress.com/2015/08/01/sounds-likes-reviews-deaf-wish-pain/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

The Daily Inktcubate – Merzbow

Noise, het is geen genre dat ik thuis met regelmaat luister. Sterker, ik kan me niet heugen wanneer de laatste keer was dat ik een noise album thuis heb opgezet. Noise – en ik doel hier dus niet op noise rock, de dissonante versie van gitaarrock ontstaan uit de wave en posthardcore van de jaren […]

https://soundstilburg.wordpress.com/2015/09/15/the-daily-inktcubate-merzbow/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

The Daily Inktcubate – Merzbow, Melvins en God-Weet-Wat

Full Of Hell en Merzbow: een drummer die op overspannen batterijen drumt en Animal tot een lieverdje declassificeerd; een man die zijn uiterste best doet om zijn onderste longblaasjes door een verzameling aan effecten te jagen; een derde die zijn saxofoon ritueel aan de dondergoden lijkt te offeren en Merzbow die god-weet-wat doet op een […]

https://soundstilburg.wordpress.com/2015/09/17/the-daily-inktcubate-merzbow-melvins-en-god-weet-wat/

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Thought Forms

20130309-183604.jpg

Een reactie plaatsen

maart 9, 2013 · 6:36 pm

Kleinindustrie – Hit It

It has been a few months ago since Joep van Son (who you could – or actually should – know as lead singer and guitar player of The Sugarettes, Nikoo, [V] and probably several other projects) recommended Kleinindustrie to me. They had just released a digital five song ep, their third already in 2012.

Ever since, I’ve been playing this ep occasionally. But with the recent demise of Wooden Constructions in the back of my head I thought it was the right time to pay attention to this Amsterdam post punk/noise rock trio. Taking inspiration from the (New York) no wave and noise rock scene of the mid 1980s, Kleinindustrie betray their love for Sonic Youth in the title song of this ep. This could easily be a lost track from the Bad Moon Rising, Evol or Sister recordings with its sharp, a tonal noise melodies.

It would be too easy and unfair to simply call Kleinindustrie a replica. They play with their influences and mould them into new forms. Somewhat like Serbian sibling Repetitor, this trio took from their parents what they like and made their own unique brand of broken down and chaotic noise out of it. Opener “Repetition” blend the pulsating repetitive mechanics of kraut rock with some fierce biting guitar noise. The band devises a subdued threatening atmosphere with the more brooding, energetic psych noise of S-s-sensational, slowly building up tension towards explosions that never come.

A method they perfected with Here Comes Limbo John. For most of the song’s duration, an eruption lurks around the corner, only to finally fade into Untitled. Chaos By Now has become the trio’s main point of interest. Somewhere there is a song in there, you know it, you hear it. But the three-piece broke it down at rehearsals and teared it to pieces, as if to say, “figure it out yourself”. Before falling into their obvious Sonic Joke, Hit It, applies the colour, jargon and song structure of New York’s noise rock-godfathers and reforming it as Kleinindustrie from Amsterdam, bringing New York back to its undeniable Dutch roots and origin.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, English, Incubate, Le Guess Who?, Nederland

Das Simple – Das Simple

 

Als er een jaarlijkse prijs is voor meest misleidende bandnaam én cd-titel, dan is ‘Das Simple’ van het Franse Das Simple dit jaar voor beiden de kandidaat in vorm. Niets, maar dan ook werkelijk niets aan Das Simple is simpel. In een goede 42 minuten passeert een breed spectrum aan wiskundige formules in de vorm van mathnoise, -core en rock. Hier en daar afgewisseld met complexe metalpartijen die tegen de progrock aanhangen, maar dan met een hart, of tappend in het jargon van de indiepop, maar dan met ballen.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)