Tagarchief: noorderslag

Vox Von Braun – Rich And On Wheels

When listening to the second record of Vox Von Braun the first time, the first refrain of The Joker, by this other Dutch band Woody And Paul, springs to mind. A very earthly explanation why their success is what it is(n’t).

I wasn’t born in the USA

And everything went wrong

I never made it to the walk of fame

But still I’m going strong

Four lines that might as well be applied to Vox Von Braun. Any band coming from either United States or Great-Britain would have been hailed as the new saviours of indie rock music, the next big thing or the new Beatles, Rolling Stones or what ever sticks best on the cover of the NME. But the adventurous mix of shoegaze, garage-rock and great hooks has its roots in the higher parts of The Netherlands, Groningen.

Only half a week – during Eurosonic/Noorderslag – the town is the pounding heart of rock ‘n’ roll and pop-culture, but outside of this four days long “New Year’s meeting” of the music press, bookers and other important figures in The Business it is mostly a student city with an outstanding taste in music, a legendary concert hall and (in the same street) very sympathetic and specialised record-store. This all might be a perfect soil for an adventurous indie-rock band, but not the best fertiliser for eternal success and grand exposure.

Talking of exposure, that will be even less if you release your album just days before Christmas, again in Groningen. A big fat middle finger to the music industry or low self-esteem of a band that only believes to have created a record for friends and family. Whatever the case, good music has its manner of finding its way to the wanting and willing listener.

Attention that Rich And On Wheels certainly deserves. Not really sticking to one style, Vox Von Braun one moment sounds like The Butthole Surfers playing sixties bubblegum and the other switches to a mix of Pavement with Jesus And The Mary Chain trying to record a dirty as hell garage hard rock song. There is constant tongue-in-cheek feel to all the songs. Take the title song, a sixties sunshine beat pop tune with cynical lyrics on a gold-digger that sticks with her man because of his wallet

In Pitch Black one can almost see a bikers-pack driving of into the setting sun, supported by a heavy pounding stoner riff that burns tracks of rubber in your speakers. This while in a song like Jezebel Vox Von Braun just took a mix of drugs that sent Syd Barrett and Peter Green in to their mental crises. Audacious songs, but some how on the verge of sanity; Vox Von Braun at first seems to be a rather easy listen, but has a long line of sonic and productional surprises if one takes a more careful listen. Catchy with a hint of ludicrousness, Rich And On Wheels is an album that can appeal to a more mainstream audience as well as those looking for the dare-devils in pop music.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, English, Nederland

Traumahelikopter – Kids/Bad Day 7″

The best way for a drummer to stick around with Traumahelikopter is to not learn or unlearn how to drum. Two toms and a crash is all you need to be able to play and preferably not with too many variations. The trio hailing from the upper north of the Netherlands wants to sound like a racket; dirty, sweaty and catchy as hell. Two guitars, two singers and a guy who beats two pots and a pan. Reminiscent of lofi blues punk bands such as The Oblivians, Traumahelikopter perfectly fits the current garage rock wave lead by Ty Segall playing catchy pop tunes in an uncompromising and forward focused fashion. Bad ass pop tunes that rock like a boat on full sea in the midst of Sandy.

In the last few years they have conquered many rock ’n roll heart with simple, raw and pure rock ’n roll, leaving a small film of sweat and passion on every stage they stood on, solo or as opening act of Mikal Cronin, Segall and the likes.

A passion which is also captured in Kids and Bad Day on the 7″ preceding their self-titled full length debut. Both are taken from the record and not only capture the essences of the band’s live performances, but also give a clear idea of the 28 minutes of sheer garage punk that this full length is going to give. Especially Kids is one of those fist-pumping-shout-a-long garage rock anthems that immediately can be sung along and never leave your audio memory again. One of the best out of the eleven tunes on the debut, but the other ten (including Bad Day) will be amongst the best and dirtiest rock songs you are about to hear in 2013.

3 reacties

Opgeslagen onder BKS, English, Le Guess Who?, Nederland, veelwoordenvooreensingle

The Horse Company – Olympus

Na het rootsrockdebuut heeft The Horse Company met Olympus besloten er een indiesausje overheen te gooien. Een fijne mix van Pedro The Lion, Guided By Voices en Kings Of Leon is het resultaat.

Foto: Excelsior

Om hier achter te komen, moet je echter wel een paar keer naar deze plaat luisteren. Olympus is geen plaat die direct goed in het gehoor ligt. Sterker nog, bij een eerste luisterbeurt zul je zelfs geneigd zijn om heel hard op stop te drukken.

Net als door David Bazan, Will Oldham of Robert Pollard wordt de emotioneel-geladen-net-niet-vals toon opgezocht. Alleen lijkt Hilberdink in bijvoorbeeld Starting To Get Better net over dat lijntje heen te stappen.

LEES HIER VERDER

2 reacties

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland

Qeaux Qeaux Joans – No Man’s Land

Bravoure en branie, twee eigenschappen die Coco Jones niet ontbeert, zo bewijst de wijze waarop de zangeres zich in de kijker heeft gespeeld. Maar het is niet enkel de ondeugd van een moderne Dik Trom die een carrière maakt.

Daarvoor is naast de hoofdstukken Coco en Seasick Steve en Coco bij De Wereld Draait Door ook een stevig aantal hoofdstukkenCoco Zingt nodig. En daar komt Qeaux Qeaux Joans met No Man’s Land om de hoek kijken. Elf overtuigende hoofdstukken van een band die scheurende soul en blues beheerst.

Twaalf, overigens, als je de iTunes-track meetelt, en allen met daarin centraal een met bluf en soul geladen stem. De hoofdstukken zijn onder andere Van Coco’s Hart Blijf Je Af (Can’t Steal My Heart), Coco Heeft Hartenzeer (Heartache), Coco Zingt Over Liefde (Love), Coco Ontsnapt (Golden Cage) en Coco Blijft Proberen (Try).

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl

Case Mayfield – 10

Nauwelijks acht maanden na het debuut The Many Coloured Beast heeft Kees Veerman zijn band alweer aan het werk gezet. Tien nummers op een tweede cd genaamd 10, zogenaamd opgenomen in tien dagen.

Mythe vorming genoeg rondom het tweede album van Case Mayfield, een album dat vooral ook tien gezichten van de Amsterdamse Volendammer laat zien. Ingetogen folk, Ierse blues, kleine indiepop en zelfs een beetje funk passeren de revue op de opvolger van The Many Coloured Beast.

Zo doet A Friend Of Mine in de verte denken aan Damien Rice, terwijl in Pie And Strippers Van Morrison op de achtergrond rondscharrelt. Mooie invloeden op verder te bouwen en of het nu folk, blues of doordrenkt met whisky is, de heer Veerman trekt het naar zich toe.

LEES HIER VERDER

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl

Man From The South en Howe Gelb in de Effenaar

In een ideale wereld behoeft Howe Gelb geen introductie meer. Al bijna drie decennia een van de meest eigenzinnige artiesten aan de randen van de popcultuur en met zijn Giant Sand al americana makend voordat iemand ooit van deze term had gehoord. Dat was gewoon country en folk, riekend naar brandend zand, Arizona en met een gezonde punkattitude. Genre grondlegger, samen met Calexico, de heren die zich ooit ook Giant Sand noemden.

Dat de wereldfaam er echter niet is, heeft vast te maken met de wispelturigheid en de chaos in het hoofd van Gelb, waar voortdurende zijsprongetjes plaatsvinden. De basis van zijn creativiteit, en tegenwoordig een reden om kinderen vol te stoppen met medicatie zodat hun gedachte maar de juiste kant opvloeien in plaats van op originele en unieke plekken te belanden. Maar Gelb zit niet aan de medicatie, en vliegt live binnen nummers al uit naar een volgend idee, wat even goed een nummer kan zijn.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, CD recensies, De Jaap, Nederland

Het GROTE en SUBJECTIEVE Incubate 2012 verslag

Ook dit jaar ben ik weer zes van de zeven dagen op Incubate te vinden. Onder de LEES HIER VERDER kunt u mijn verslag van dag tot dag volgen.

LEES HIER VERDER

2 reacties

Opgeslagen onder Achtergrond, De Jaap, Nederland