Tagarchief: raketkanon

Incubate 2013, Dag 1

Gisteren is Incubate weer begonnen, het jaarlijkse evenement waar in Tilburg alternatieve, cutting edge muziek bewonderd kan worden. Op verschillende locaties zijn niet alleen verschillende bands, maar er is ook kunst te zien. Tjeerd van Erve doe de hele week verslag.

Het venijn zit weer eens in het staartje. De zwoele indietronic soul van The Revival Hour snijdt door merg, been en diep in de ziel in aardig gevulde Paradox. Het was een redelijk ingecalculeerd hoogtepunt, al is het alleen omdat Scorpio Little Devil een van de betere platen is die dit jaar is uitgekomen. Maar dan moet een band het nog waar maken.

Uitgesproken stijl

En dat is waar het fout ging eerder op de avond. Kurt Wagner, de vleesgeworden herfstdag, mocht Incubate openen in de lokale schouwburg, Theaters Tilburg. Een grootheid in de alternatieve country met een indrukwekkende discografie in zijn kontzak en een zeer uitgesproken eigen stijl, prachtig culminerend in Mr. M het afgelopen jaar. Een plaat waar de crooner in Wagner samen komt met country en een licht briesje soul.

Live blijkt het echter te rustig en ingetogen om aan te slaan. Althans, bij mij. Uit de zaal weerklinkt meermaals donderend applaus, maar mij ontgaat waarom. De aan-het-werk-kloffie van het witte boordenproletariaat geklede Wagner buigt zich innemend over zijn gitaar, zingt zuinig en rustig. Veel nummers van Mr. M, aangepakt in perfect uitgewerkte arrangementen tot een soort ballroom country en soul. Eigenlijk niets op aan te merken. Maar het kabbelt te veel en te lang.
LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Concertverslagen, Incubate

Tjeerd Like(s) Sounds – Foto’s van New Bleeders en Raketkanon

Er staan weer nieuwe live foto’s op de blog van Sounds Tilburg. Klik vooral hier als u ze wilt zien.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Sounds Tilburg

Zealrecords – Raketkanon uitgelicht

Er zijn van die labels die je in het hart sluit, in de wetenschap dat vrijwel elke release die deze de wereld in pompt direct de kast in kan worden geschoven; juweeltjes, stuk voor stuk. Het Belgische ZealRecords is voor mij een van die labels. Ook dit jaar weer verantwoordelijk voor een aantal verrijkingen van de platenkast; Tomàn, Isbells of Mad For Mountains om slechts drie namen te noemen. Maar meest opvallend op ZealRecords dit jaar was het debuut van het Gentse kwartet Raketkanon, wellicht de beste release uit de Benelux van het afgelopen jaar.

LEES HIER VERDER

4 reacties

Opgeslagen onder Achtergrond, CD recensies, De Jaap, Interview, Konkurrent, Sgaaflijst

Verrassing met Mumford, Carice en Raketkanon

Als je van verbazing van je stoel wil vallen, is het aan te raden Babel van Mumford & Sons te luisteren. Nog nooit heeft een album zo erg geklonken als de voorganger. Is dat slecht, vervelend? Niet direct, als je weg bent van Sigh No More, dan vind je het vast niet vervelend om precies dezelfde nummers met een iets andere tekst en betere productie nog een keer te horen. Ben je echter opzoek naar verrassing, dan is het aan te raden door te zappen naar het volgende station.

Wellicht dat je dan uitkomt bij het debuut van Carice van Houten. Een enorm verrassend album, vooral vanwege de ontvangst. Persoonlijk vind ik het prachtig dat de actrice haar horizon verbreedt en gewoon doet wat haar hart zegt. Vooral ook omdat ze dit doet met artiesten die ik zelf al enkele jaren, zo niet decennia, hoog heb zitten. Ken Stringfellow is een persoonlijke held van mij. You Avoid Parties (van de tweede langspeler van The Posies; Dear 23) is zelfs een van mijn favoriete nummers uit de jaren 90 en The Posies de band die ik sowieso het meeste heb gezien gedurende mijn leven. Maar dat is niet de enige van mijn helden die op See You On The Ice voorbij komt. Steve Shelley (Sonic Youth), Howe Gelb (Giant Sand), Antony (and the Johnsons) Hegarty en nog wat figuren die in meervoud – vaak zelfs nabij compleet – in mijn platenkast te vinden zijn. Helden met een grote H en een grote invloed op mijn muzikale ontwikkeling.

LEES HIER VERDER

3 reacties

Opgeslagen onder Achtergrond, CD recensies, De Jaap, Konkurrent