Tagarchief: veelwoordenvooreensingle

Blood Red Shoes – Water ep

Op ‘In Time To Voices’ ging Blood Red Shoes met fijn schuurpapier over het geluid. Na twee ronkende rockplaten met plakkende refreintjes, kwam het Britse duo met hetzelfde recept, maar dan opgepoetst en gepolijst. Een pad dat het tweetal op de vierde plaat waarschijnlijk weer gaan verlaten. Als wij op dit tussendoortje af moeten gaan, gooien Laura-Mary Carter en Steven Ansell het schuurpapier nu grof en afgeragd door de boxen in plaats van over het eigen geluid.

LEES HIER VERDER

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Avery Plains – The Gloomy Ones/Lost My Sight To Spider

In the unlikely event that Dinosaur Jr. would ever join up with a reincarnation of The Screaming Trees to record some songs together, they’d probably sound like Avery Plains. They combine the dark and swampy sound of team Lanegan with sharp indie and noise rock of fighting brothers Barlow and Mascis (and silent witness, Murph). Loud and ferocious like, any band with four guitars on eleven. A racket, in the most positive sense of the word.

20130307-133750.jpg
The Gloomy Ones, our introduction to this band from Groningen, incorperates two fiercely smashing guitars, a wild but melodic bass guitar and a third lead guitar sounding very much like Medicine and My Bloody Valentine; loud, piercing, noisy, yet extremely melodic. Amidst all this pumping and thumping noise, Jurgen Veenstra’s dark and warm voice brings a calm backdrop, like the eye of a storm. This is actually where Veenstra’s vocal delivery comes closest to Lanegan, in tone ánd in intention, emitting the same subdued rage.
On the flip side, Avery Plains shows yet another face by adding a rough country feel to their grungy sound. But Lost My Sight To Spider is menacing all the same, not the least because of its well-balanced backing vocals. Giving it an extra heavy, stalking doomsday vibe. Something’s afoot, so brace yourself…

The single will be released on the 6th of April by Dutch underground label Subroutine Records and can already be pre-order on their site.

One can already hear The Gloomy Ones on the bandcamp of Avery Plains.

1 reactie

Opgeslagen onder English, Nederland, veelwoordenvooreensingle

The Sweet Release Of Death – Haze

It is damned sweet when a band name, the title of a record or the name of a song covers the content of the song completely. There is no need whatsoever to describe the music, no need to write a review. Just state the title of the song, say it says it all and go about your own business. Go to the pub, have a beer or go and see a show from some other kick-ass band.

20130304-000141.jpg
My Dying Bride is such a band. No need to explain anything, anyone with a brain understands that you’ll be in for a heavy dark ride when you dive the needle in to their records. Or Space Siren, with a band name like that it is obvious that there will be a female voice singing over some psychedelic guitar tracks. Personally I have never met any sirens, but trusting the myths I have come to the conclusion that none of them are male.

Haze, from the Rotterdam trio The Sweet Release Of Death, has everything in the name to make a description or review unnecessary. It is a heavy, dark and hazy shoegaze track. Two and a half minutes of melodic guitar noise with playful bass lines and a warm tenor male voice, backed up by an even warmer female voice. The song bears the stamp of Corno Zwetsloot producing methods, with characteristic clear noisy guitar lines and pushing drums in the heart of the mix. Zwetsloot, known for his work as producer at Next To Jaap Studio, as guitarist of Space Siren and is most likely the man that every – beginning – Dutch indie band dreams of working with, completes the picture that puts the first recording of The Sweet Release Of Death on a spot somewhere between a noisier Superchunk and a speedier Seam. Fitting both song title and band name alike, Haze is a promising song for whatever will follow from this dark and threatening shoegaze trio. Apparently something worth looking out for is a brewing in Rotterdam.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder English, Nederland, veelwoordenvooreensingle

OptiMace – The Future Is Not What It Used To Be Pt. 1

Het Nederlandse deejay-duo Optimus en Mace heeft een druk jaar achter de rug. Eerst de debuutep ‘Used Future’ op het eigen label Fremdtunes, in september gevolgd door de digitale ep ‘This Music Is Not Music’ en nu is een begin gemaakt aan een serie remix 7inches: ‘The Future Is Not What It Used To Be’.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gonzo (Circus), Nederland, veelwoordenvooreensingle

Traumahelikopter – Kids/Bad Day 7″

The best way for a drummer to stick around with Traumahelikopter is to not learn or unlearn how to drum. Two toms and a crash is all you need to be able to play and preferably not with too many variations. The trio hailing from the upper north of the Netherlands wants to sound like a racket; dirty, sweaty and catchy as hell. Two guitars, two singers and a guy who beats two pots and a pan. Reminiscent of lofi blues punk bands such as The Oblivians, Traumahelikopter perfectly fits the current garage rock wave lead by Ty Segall playing catchy pop tunes in an uncompromising and forward focused fashion. Bad ass pop tunes that rock like a boat on full sea in the midst of Sandy.

In the last few years they have conquered many rock ’n roll heart with simple, raw and pure rock ’n roll, leaving a small film of sweat and passion on every stage they stood on, solo or as opening act of Mikal Cronin, Segall and the likes.

A passion which is also captured in Kids and Bad Day on the 7″ preceding their self-titled full length debut. Both are taken from the record and not only capture the essences of the band’s live performances, but also give a clear idea of the 28 minutes of sheer garage punk that this full length is going to give. Especially Kids is one of those fist-pumping-shout-a-long garage rock anthems that immediately can be sung along and never leave your audio memory again. One of the best out of the eleven tunes on the debut, but the other ten (including Bad Day) will be amongst the best and dirtiest rock songs you are about to hear in 2013.

3 reacties

Opgeslagen onder BKS, English, Le Guess Who?, Nederland, veelwoordenvooreensingle

Japandroids – The House That Heaven Built

Om de ruimte tussen het debuut Post-Nothing en de opvolger enigszins op te vullen, besloot Japandroids om een aan een serie singles te beginnen. Nummers die het duo in het drukke tourprogramma opnam, de A-kant een nieuw werk, de B-zijde een bewerking van andermans werk. Dat leverde naast hét strijdnummer voor de oudere jongeren – Younger Us – drie verrassende covers op. Big Black, X en PJ Harvey kregen in 2010 alreeds een Japandroids overjas aangemeten.

In aanloop naar Celebration Rock, dé opvolger, komt het punkrock duo nu met de vierde in deze serie; The House That Heaven Built. Een single die na ruim een jaar een band toont die net zo constant is als het artwork, maar even goed ervaring en groei van dit eeuwig tourende tweetal laat horen. De A-kant – die ook op Celebration Rock zal komen – ligt in de lijn van de rauwe en energieke punkrock van Post-Nothing, maar met een veel schonere productie. Het geluid van een natte kartonnen doos dat mede de charme bepaalde van het debuut is naar achter geschoven, maar daardoor komt het Canadese tweetal wel scherper en helderder uit de boxen zij het minder verrassend dan de eerste luisterbeurt van Post-Nothing drie jaar terug. Toch is het eeen winst, vooral versterkt door het feit dat de band met twee jaar intensief touren ook strakker is geworden.

Voor de B-Kant is deze keer in de discografie van Nick Cave & The Bad Seeds gedoken. Jack The Ripper wordt in een dreigende en gruizige noisemuur verbouwd. Japandroids maakt het nummer eigen zonder eigenlijk heel ver af te wijken van het origineel op Henry’s Dream. Een prachtig voorproefje van de aankomende plaat en wellicht een must-have voor de liefhebbers van de lawaaierige, energieke en ongecompliceerde anthematische garage punk.

Bestel de single hier

5 reacties

Opgeslagen onder Incubate, veelwoordenvooreensingle

Ziokle – Illusies 1&2

Illusies 1 & 2 heten de eerste twee nummers van Ziokle, een band die ontstond tijdens het werken aan muziek voor de film ‘De Eeuwige Optie’, die in oktober 2011 in première ging, het moment waarop ook deze 7inch het levenslicht zag. Prachtig helder blauw vinyl, in een intrigerende hoes met stills uit de film van Marit Shalem. Toch bleef het enkele maanden in de kast liggen, onbeluisterd. Steeds opzij gezet voor een klaarblijkelijk ‘belangrijkere’ release. Terecht? Nu de naald enkele malen de inwaartse spiraal heeft gevolgd, kunnen we alleen maar uitroepen dat dit niet terecht was. Geenszins zelfs. Met namen als G.W. Sok (dertig jaar The Ex), Lukas Simonis en Nina Hitz op de achterzijde hadden we dat eigenlijk direct moeten weten. De vonk die oversloeg tijdens de opnames van de filmmuziek is goed terug te horen in de spanning in de twee nummers. In het veld tussen cello en gitaar oreert Sok zijn vrije poëtische teksten op een wijze die doet denken aan The Enablers.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gonzo (Circus), Nederland, veelwoordenvooreensingle