Tagarchief: week 12

White Hills – Frying On This Rock

Met albums van Unsane, Sonic Youth, Helmet en Swans op zijn cv, weet je enigszins wat je mag verwachten met Martin Bisi achter de knoppen. Het derde album van White Hills belooft een geluidstsunami te worden.

Een belofte die met Pads Of Lights direct wordt waar gemaakt. Meteen ook is duidelijk dat White Hills hier voor een andere aanpak heeft gekozen. Voor het eerst zijn Dave W. en Ego Sensation de studio in gegaan met voorgekookte plannen, die in de opener resulteren in sterk riffgeoriënteerde spacerock.

Dat betekent echter niet dat Dave W. zich niet langer verliest in zijn gitaar. De basis eronder is alleen meer gestructureerd, soms haast als een industriële mantra, zoals in Robot Stomp, dat elf minuten doordreunt op één akkoord.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Isbells – Stoalin’

Sommige albums mogen niet voor 21 maart uitkomen. Net als dat het ridicuul is om het schaatsseizoen te eindigen in het eerste weekend van de lente, zou het belachelijk zijn deze platen niet op een rokjesdag, maar op dikke jassendag uit te brengen.

Stoalin’ van Isbells is een van die albums. Het tweede album van de Belgische singer-songwriter is de luchtigheid zelve. Als lichte strelingen van nog koele zonnestralen veegt de folkpop langs het trommelvlies. Muzikaal tussen het rustgevende van Sufjan Stevens en het (mis)troostende Nick Drake.

Dit met een enkele toevoeging van warme, aan J.J. Cale refererende gitaarflarden, zoekt Gaëtan Vandewoude de kalmte op. Af en toe in samenzang met Chantal Acda, die zich voor deze opnames ook in de studio bij Isbells voegde. Een prachtige toevoeging aan de stem van Vandewoude.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Space Siren – Mr Wagner, Please Give Us A Call

Salmiak en suiker. In kleine bolletjes verpakte smaakexplosies, die na een proces van nauwkeurig en voorzicht zuigen door een klein gaatje in de suikerwand in een scherpe golf door het zoet heen snijden. Een heerlijk contrast in smaken.

Het debuut van Space Siren, in 2005 geboren uit de restanten van Seesaw, is als zo’n salmiaksnoepje. Met Mr Wagner, Please Give Us A Call van begin tot einde gevuld met zoetgevooisde pop, scherp snijdende shoegaze en noiserockgitaren floreert de band uit Voorhout in contrast.

De zwoele, soms angstig verleidelijke stem van Gwendolien Douglas (ergens tussen Kim Gordon en Kim Deal) wordt als door een psychiatrische dwangbuis omwonden met snerpende geluidsgolven. Daar onder drumt drumster Duivenvoorde de overgebleven kieren haast dwangmatig dicht.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Nederland, NU.nl

Sounds Like(s) The Netherlands – Tommy Ebben en zijn dorpsdeugnieten bij de buren

Sounds Like(s) The Netherlands – Tommy Ebben en zijn dorpsdeugnieten bij de buren.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Nederland, Sounds Tilburg

De Wall of Sound als religieuze ervaring

LAWAAI!Een goed uitgevoerde geluidsmuur is als een religieuze ervaring. Een pure catharsis die louterend en bevrijdend door merg en been snijdt. De Verschillende gitaarlijnen die zo met elkaar, de eigen feedback, galm en echo verweeft zijn dat het begin van de ene niet te onderscheiden van de andere is. En dit bij voorkeur zo luid dat gewrichten beginnen te resoneren en de binnenkant van de wangen tegen het gebit aan worden gedrukt. Geen ruimte in de geest voor zondige gedachtes, laat staan voor zondige daden. Enkel trillingen beheersen lijf, lenden en geest.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Achtergrond, De Jaap