Tagarchief: week 17

Atlantis – La Petit Mort

De eerste keer dat ik Gilson Heitinga en zijn muzikale broeders live zag, moet 2008 zijn geweest. Op No Sleep Til’Burg speelde Atlantis, het muzikale alter ego van Heitinga, toen vrijwel geheel Carpe Omnium live. Een stevige en donkere set, waarin het vagevuur aan de schenen werd gelegd. Muzikaal een mix tussen filmische postmetal, triphop en de apocolyps, was dit album bedoeld als soundtrack voor een film waarvoor hij – naar mijn weten – uiteindelijk niet voor is gebruikt. Onbegrijpelijk, daar het album het beste van Isis, Massive Attack en The Godmachine weet samen te brengen en daarmee voor mij een van de beste postrock albums van een op dat moment stagnerend genre was.

LEES HIER VERDER
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, De Jaap

Giardini Di Mirò – Good Luck

Tuinen van bezinning en rust moeten het zijn, de tuinen van Mirò. Een eeuwig zachte zon speelt door de bladeren, de schakeringen in kleur en contrast versterkend met subtiele spelingen in het licht.

Dat is althans de indruk die de Italianen van Giardini Di Mirò wekken met hun ingetogen en sluimerend mix van postrock, shoegaze en Europeana. Acht nummers die in een kleine veertig minuten een kleine bubbel creëren waarin alles vertraagd doorgaat. OpGood Luck neemt het vijftal meer afstand van de postrock en zet het lied meer centraal.

Dit echter wel met behoudt van het muzikaal jargon; bezwerend zingende gitaren die elk hun eigen melodielijnen uitwerken, een traag tempo en daarin veel ruimte voor grootste gebaren van blazers of strijkers.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Actress – R.I.P.

Desolaat, het geluid van flikkerende TL-buizen, een gemankeerd muziekdoosje, zware grommende bastonen en dromerige tonen uit een vervormd klokkenspel. R.I.P., het derde album van producer Actress, is een verhaal vol vervreemding.

Meer een op ambient gestoelde plaat dan een danceplaat, zet Darren Cunningham hier voornamelijk sferen neer. Een enkele keer komen beats naar voren, dreigend, neigend naar Detroit-house. Maar dat wel gecombineerd met een gelaagdheid en detaillering van minimal-techno.

Ver achter de beat verstopte bluesriedeltjes op een piano, een tweede hogere en tegendraadse melodielijn, vervormde stemsamples, alles welhaast om een gevoel van verwarring te scheppen. Een goed uur heb je het gevoel te luisteren naar verloren klanken, die het gevoel van verlies beschrijven.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Nate Hall – A Great River

Nate Hall, voorman van US Christmas, zet in het derde nummer van zijn solodebuut A Great River de muzikale kaders waarin hem te plaatsen zelf sterk neer. Kathleen van Townes Van Zandt wordt daar op bezwerende en origineel erende wijze gecoverd.

De enige cover op A Great River, maar het valt geenszins uit de toon. Hall duikt in de donkere americana, met de wortels stevig verankerd in een traditie van singer-songwriters, van Woody Guthrie tot David Eugene Edwards en Kurt Vile. Duister en dreigend doorloopt Hall verhalen uit het gootsteenputje van de samenleving.

Ondersteund met minimale middelen, veelal slechts een akoestische gitaar aangevuld met een donker grommende – aan doom en postcore refererende – gitaar, galmen de nachtmerries van Hall door de kamer.

 LEES HIER VERDER 

3 reacties

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Toro Y Moi – June 2009

In 2010 stond Chazwick Bundick met Toro Y Moi aan de wieg van de chillwave. Samen met zijn schoolvriend Ernest Greene van Washed Out vervaardigde hij dat jaar de blauwdruk voor het genre.

Zijn debuut Causers Of This werd enthousiast ontvangen als een fris nieuw geluid, waarin flarden uit de jaren tachtig doorklonken, vermengt met invloeden uit hiphop en dance. Lo-fi-slaapkamercollages die in alle ruis en echo een warm bad van herkenning en melancholie om de luisteraar heen legt.

June 2009 gaat terug op de periode voor het debuut, met enkel opnames uit de maand en het jaar uit de titel. Het geluid van een muzikant in experimentele drift, opzoek naar de balans en eigenheid in zijn geluid. Dit brengt twee nadelen met zich mee. Ten eerste klinktJune 2009 niet als een geheel.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Konkurrent, NU.nl

Conan – Monnos

Het is een barbaarse en duistere wereld waar Conan door heen waart. Een waar in geweld en spiermassa de toon zetten en macht maken. En Conan grijpt die macht; gewapend met gitaar, bas en drums legt het trio deze wereld aan zijn voeten.

Ver omlaag gestemde gitaar, wel te verstaan, en een dreunende, vervormde bas, gecombineerd met simpele teksten, die indringend over je heen worden gestort. Het doet denken aan oude Anethema en de eerste albums van My Dying Bride, maar wel in combinatie met de zwaardere stonerdoom en drones van een Sleep en Earth.

De Britten leggen een tapijt van traag voortdreunende riffs, voortgestuwd door een even trage drummer die een slepende beat onder de gitaren legt. Slechts een enkele keer versnelt het trio zijn oorlogsbedes, maar zeker in de tweede helft van de plaat verschuift de band steeds meer naar de dronedoom.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, Incubate, Konkurrent, NU.nl

Huoratron – Cryptocracy

Het doolhof van Pac-Man is afgebroken en boosaardige happertjes jagen hem op, terwijl zijn ware, overactieve aard naar boven komt. Dat is in een zin het geluid van het debuut van Huoratron.

De Finse producer Aku Raski gebruikt twee gemodificeerde Game Boy-consoles om zijn chiptunetechno neer te zetten. Explosieve en rauwe 8-bit die bij momenten aan de hardere werken van Chemical Brothers doet denken. Maar dan wel met de absurditeit van Aphex Twin, soms hintend aan de electronoise en breakcore van Jason Forrest.

Donkere en gejaagde beats die op een manische wijze, haast onnavolgbaar, door elkaar worden verweven. Doorspekt met sirenes en andere alarmerende geluiden, die op een opwekkende en vreemd prettige wijze op de zenuwen werken.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl