Tagarchief: week 46

The Fall – Ersatz GB

Op Ersatz GB moet Snow Patrol het ontgelden. In Mask Searchgorgelt Mark E. Smith; “I’m so sick of Snow Patrol”. Maar daar had willekeurig welke andere naam kunnen klinken. Want voor Smith is er maar één band’ zijn eigen band.

Daarin overtreft hij zelfs de gebroeders Gallagher, die lafjes afsteken in hun pogingen andere – en de laatste tijd elkanders – bands af te branden. Voor Mark E. Smith is elke andere muzikale uiting geheel overbodig, The Fall bestaat immers al. Nu heeft hij – als enige constante lid – de afgelopen 35 jaar ook een flinke stempel op de muziekgeschiedenis gedrukt.

Bands van Blur tot Sonic Youth en Pavement noemen The Fall als belangrijke invloed op hun eigen geluid. De recht-toe recht-aan postpunk met daarover de amper verstaanbare en onbegrijpelijke abstracte teksten. De letterlijke ‘schijt aan alles’-houding. Al 28 albums doet The Fall precies hetzelfde steeds een beetje anders.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

Odonis Odonis – Hollandaze

Als A Place To Bury Strangers nog ooit een surfplaat zou opnemen in een aftandse garage, dan zou deze naar alle waarschijnlijkheid klinken als Hollandaize van Odonis Odonis. Een luide en psychedelische mix van indierock en shoegaze met de spirit uit de punk.

Odonis Odonis is echter niet de nieuwe naam van de luidste band van New York, maar het project van de Canadees Dean Tzenos. Voor het debuut Hollandaze zou hij naar het schijnt een selectie hebben moeten maken uit zo’n veertig demo’s, allemaal thuis opgenomen in de periode van een jaar. Niet moeilijk te geloven met al een opvolger in de startblokken voor begin 2012.

Iets waar al met verlangen naar kan worden uitgekeken, want met de elf nummers die op Hollandaze staan zet de band een van de vieste én meest aanstekelijk shoegazeplaten neer. Titelsong Hollandazeopent met een gitaarrif die Dick Dale in gedachte brengt, waarna Tzenos daar als The Cramps overheen begint te kreunen.

 LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

Carter Tanton – Freeclouds

“I need just a little time to sing you a line that you won’t soon forget”, zingt Carter Tanton in Murderous Joy, de eerste van tien nummers op zijn nieuwe album. Tien nummers waarin hij zich naast moderne singer-songwriters als Kurt Vile en The War On Drugs.

Net als deze combineert hij kleine ambachtelijke liedjes met experiment en is hij niet bang om in andere wateren te vissen voor zijn geluid. Elektronica en lagen aan effecten verrijken zijn losse en ontspannen geluid. Nadeel alleen is dat Tanton af en toe problemen heeft in het doseren van zijn huisvlijt.

Als of hij alle ideeën die hij voor drie albums in zijn hoofd had in een plaat kwijt moest. Zo kon de dub-reggae laag onder Future Sound in theorie best leuk zijn, maar in praktijk verzuipt het liedje erin.

 LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, CD Recensies NU.nl, NU.nl

P.G. Six – Starry Mind

Al bij de eerste tonen van ‘January’ is het duidelijk dat de free folk van de eerste jaren van P.G. Six op ‘Starry Mind’ geheel is verdwenen. De weg die met ‘Slightly Sorry’ al was ingeslagen, zet Pat Gubler hier met zijn band voort, meer nadruk op country, minder ruimte voor experiment. Openend met psychedelische country blues die sterk hangt op de jaren 1970 is het eerste nummer nog het meest experimentele moment van de plaat.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Cymbals Eat Guitars – Lenses Alien

Indieprog, mathindie, collegemath; innovatieve bandjes laten het hoofd van de recensent op volle toeren doorwerken om met een net zo pakkende omschrijving te komen. Cymbals Eat Guitars is zo’n band. Op ‘Lenses Alien’ doen de Amerikanen een poging om progrock te mixen met de alternatieve collegeradio uit de jaren 1990, haast net zo verknipt als de cover art van het tweede album. Qua geluid komt het daarmee uit tussen The Dismemberment Plan, … And You Will Know Us By The Trail Of Dead en de Britse postpunk van bands als Cats & Cats & Cats en Youth Movie Soundtrack Strategies maar dan met een klein missend detail.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Collapse Under The Empire – Shoulders & Giants

Elektronica en postrock, het Duitse duo Collapse Under The Empire is niet het eerste die beiden combineert. 65Daysofstatic maakt er al enkele jaren furore mee en ook bij het Nederlandse Atlantis vormt het de ruggengraat van het geluid. Maar de mix die dit tweetal maakt is veel subtieler. De nadruk ligt veel meer op de ambient dan op de bombast. Daarin doet Collapse Under The Empire meer aan God Is An Astronout denken dan aan de eerder genoemde bands. Vergelijkbare opbouw in de nummers en voortdurend een zelfde melancholische ondertoon.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)

Big Troubles – Romantic Comedy

Bands die wijsjes spelen die je meteen mee kunt fluiten en die terloops je halve platenkast citeren of parafraseren, het Amerikaanse Slumberland Records grossiert er de laatste jaren in. Brilliant Colors, Weekend, Veronica Falls, stuk voor stuk bands die op geheel eigen wijze – al dan niet geslaagd – uit het verleden tappen en daar popschoonheden van maken. En zo ook Big Trouble, inmiddels toe aan het tweede album ‘Romantic Comedy’.

LEES HIER VERDER

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder CD recensies, Gonzo (Circus)