The Revival Hour – Scorpio Little Devil

“DM Stith is God. Of zoiets.” Het is de korte reactie van Coen Schilderman, het opperhoofd van File Under, wanneer ik mijn Facebookstatus update met de mededeling dat [het] “Fijn thuis komen [is] met de indietronic soulgaze van The Revival Hour. Een van de beste platen van 2013 tot nu imho.”.

Een statusupdate die door zou kunnen gaan voor een samenvatting van een recensie, of zelfs gewoon een samengebalde recensie. Inmiddels bijna een half jaar lang ben ik opzoek naar een goed verhaal rond die kern “Fijn” en “indietronic soulgaze van The Revival Hour”. Zo lang ligt Scorpio Little Devil immers al bij mij thuis en zolang ben ik ook al gegrepen door de eigenwijze indiesoul die John Mark Lapham (van The Earlies) en DM Stith samen maken.
LEES HIER VERDER

Mercy Giants – Steel Dungeons, Mighty Foes

Toen Mark Zuidema als Demi Mazurka vorig jaar met zijn solo plaat Lazy_Moon kwam, klonk dat bovenal een vingeroefening. Mooie schetsen tussen Nils Frahm, Hauschka, L’Altra en Mercy Giants in, vaak nog bedelend om verdere uitwerking. Een plaat die bij mij vooral een verlangen opriep, was het na zes jaar immers niet tijd voor een opvolger van Running In Slomo?
Wat meteen de vraag opperde ‘Bestond de Utrechtse band Mercy Giants eigenlijk nog wel?’. Het kwartet was de afgelopen jaren immers uitgewaaierd over andere muzikale projecten zoals The Use Of Ashes, March, Homemade Empire en dus Demi Mazurka. Toen onbeantwoorde open vragen, maar met Steel Dungeons, Mighty Foes worden die vragen een jaar later als nog beantwoord, en dat niet zonder enig gevoel van bevrediging te geven.
LEES HIER VERDER

Sigur Rós – Kveikur

Zes langspelers lang wordt Sigur Rós geassocieerd met sprookjes, elven, droomlandschappen en langzaam opborrelende geisers die gestaag naar hun kookpunt toe groeien. Feeërieke fabels in atmosferische postrock en mysterieus kabbelende ambient.

Associaties waar het IJslandse trio mee lijkt te willen breken op Kveikur. Neem de eerste minuut van Brennisteinn, de opener van het zevende album van Sigur Rós.

Deze lijkt eerder uit een industriële hel vol nachtmerries te zijn ontsnapt dan uit een sprookjeswereld. Op Kveikur haalt Sigur Rós invloeden en inspiratie uit donkere kant van de industrial, met meer noise en rauwere ritmiek in de nummers. Daardoor kan de band nu ook beknellend klinken.
LEES HIER VERDER

Sounds Like(s) Photos – Mercy Giants @ Paradox, Tilburg 13/06/13

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Colin Stetson – New History Of Warfare III: To See More Light

In 2011 beschreef Campking op File Under het werk van Colin Stetson al als hogere blaaskunde, een constatering waar met het derde deel in de New History Of Warfare trilogie (To See MOre Light) niets op afvalt te dingen. Net als op Judges (het tweede deel) toont de saxofonist hier alle hoeken, gaten en spleten van zijn riet instrument te kennen.

Geluiden die nauwelijks herkenbaar zijn als afkomstig van het trillende riet dat door het koper van zijn bas, tenor of alt saxofoon golft. Het openen en sluiten van de kleppen zelf, de ademhaling, ondertonen van het kreunend koper, zij vormen de basis waarover Stetson werkt. Zichzelf loopend om daar weer een volgende laag aan melodie overheen te leggen en door te scheuren, want zo klinkt het vaak, alsof hij zijn blaasinstrument uit elkaar blaast, of anders wel de zachte materie in je boxen tot het uiterste (en er overheen) drukt.

LEES HIER VERDER

Jeroen Kant – De Lafaard Kapitein

Jeroen Kant houdt van het woord. Warm omarmt hij zin op zin de taal om vernuftige zinnen te creëren die meer vertellen dan de optelwaarde van de woorden samen. Teksten waarbij iets te doorgronden valt, in de moerstaal. Jeroen Kant koestert het woord.

Traditie
Het woord badend in lange traditie van mannen die met luit, gitaar of enig ander snaarinstrument van dorpsplein naar stadsmarkt trokken. Mannen opzoek naar een knapzak vol rammelende munten, een knoest droog brood en misschien wat antwoorden, het handelsproduct het gezongen verhaal.

LEES HIER VERDER

Junip – Junip

Nu de lente dan eindelijk door het woonkamer raam binnen valt, is het tijd om de plaat die al enkele weken op deze lichte zonnestralen lag te wachten te bespreken. Junip, het tweede album van Junip, klinkt van begin tot einde als een luie zonnige edoch winderige lentedag.

LEES HIER VERDER